Στάση στο Χαλάνδρι

Τα κείμενα του Δημήτρη Θεολόγου τόσο τα πεζά, όσο και τα έμμετρα, ανακατεύουν μνήμες και εποχές, «Χρωματίζουν» μια πορεία ζωής, με στίχους, τραγούδια και έντονες βιωματικές αναφορές, δοσμένες με ευαισθησία και αφηγηματικό λόγο.

Είναι δυνατόν να αποφασίζεις την κατ΄εξαίρεση εγγραφή ενός παιδιού στον παιδικό σταθμό για ανύπαρκτους «κοινωνικούς λόγους» και μάλιστα όταν δηλώνεται οικογενειακό εισόδημα 44.000 ευρώ; Είναι δυνατόν την ίδια στιγμή, να αδιαφορείς για παιδιά που διακόπτουν τη φοίτησή τους επειδή η οικογένειά τους αδυνατεί να πληρώσει τα αυξημένα τροφεία που έχεις θεσπίσει, ισχυριζόμενος ότι «το τζάμπα πέθανε»; Είναι δυνατόν να τίθεται υπό την αιγίδα σου (επειδή είναι δωρεάν) εκδήλωση που να αφορά την παχυσαρκία και τη δίαιτα, την ίδια στιγμή που χορηγός σε αυτή την εκδήλωση είναι αλυσίδα έτοιμου φαγητού που καμιά σχέση δεν έχει με την «υγιεινή» διατροφή; Είναι δυνατόν να στερείς ηλικιωμένους από τη στοιχειώδη παροχή ενός καφέ ή ενός γιαουρτιού (σε συμβολική τιμή) ή να αγωνίζεσαι να διατηρήσεις σε στοιχειώδες επίπεδο τη διατροφή των παιδιών στους σταθμούς, λόγω υπέρογκων χρεών προς τους προμηθευτές, αλλά να αδιαφορείς για το πώς και γιατί οι προηγούμενες διοικήσεις δημιούργησαν αυτά τα υπέρογκα χρέη;