Στάση στο Χαλάνδρι

Παρέμβαση υπέρ της πλήρους απαγόρευσής τους και της εφαρμογής των αποφάσεων του ΣτΕ από τον Σίμο Ρούσσο, δημοτικό σύμβουλο της «αντίΣΤαΣΗΣ με τους Πολίτες του Χαλανδρίου».

Επαναχωροθέτηση 576 χώρων διαφημιστικών πινακίδων στο Χαλάνδρι ενέκρινε κατά πλειοψηφία η διοίκηση του κ Ζαφειρόπουλου στο δημοτικό συμβούλιο της 15^ης Μάη 2008.Η απόφαση συνεχίζει την παράδοση των κοινόχρηστων χώρων και των πεζοδρομίων στις διαφημιστικές εταιρίες παρόλες τις πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ που επιτάσσουν την απαγόρευσή τους. Το θέμα των αποφάσεων 909 και 910/2007 του ΣτΕ κοινοποίησε με παρέμβασή του στο δημοτικό συμβούλιο ο δημοτικός σύμβουλος Σίμος Ρούσσος.

Ο δημοτικός σύμβουλος της «αντίΣΤαΣΗΣ με τους πολίτες του Χαλανδρίου» αναφέρθηκε λεπτομερώς στο σκεπτικό των αποφάσεων του συμβουλίου της επικρατείας που επιτάσσουν την απαγόρευση των διαφημιστικών πινακίδων για λόγους ασφαλείας των οδηγών, όπως ορίζεται  στην σύμβαση της Βιέννης που έχει κυρωθεί με νόμο του 1986 και ισχύει και στην Ελλάδα ενώ επέμεινε και την αισθητική υποβάθμιση της πόλης από τις διαφημιστικές πινακίδες.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην επείγουσα εγκύκλιο αρ34 του υφυπουργού εσωτερικών τον Μάη του 2007 που, με ευθύνη του δημάρχου, παραμένει μέχρι σήμερα ανεκτέλεστη. Ο δήμαρχος Κ Ζαφειρόπουλος αντέτεινε στην τοποθέτηση του Σίμου Ρούσσου  ότι όλα γίνονται με νόμιμο τρόπο, χωρίς ωστόσο να απαντήσει λεπτομερώς στην επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε. Οι άλλες δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης καταψήφισαν μαζί με τους Γιώργο Λιερό και  Σίμο Ρούσσο την επίμαχη απόφαση.

Αναλυτικότερα το σκεπτικό των αποφάσεων του ΣτΕ που κατατέθηκε στο δημοτικό συμβούλιο:

Το Α΄Τμήμα του Συμβουλίου της Ειπκρατείας με προεδρεύοντα τον Σωτ.Ρίζο, Συμβούλους τους Δ.Σκαλτσούνη, Ε.Αντωνόπουλο(Εισηγητή), και παρέδρους την Χρ.Σιταρά και Β.Ανδρουλάκη ,εξέδωσε τις 909-910/07 αποφάσεις του στην υπόθεση του δικηγόρου Αθ.Τσιώκου-Πλαπούτα ,για τον θάνατο του γιου του, κατά του Ελληνικού Δημοσίου και  του δήμου Παπάγου , δια των οποίων λύεται δια παντός, το ζήτημα αυτών των διαφημιστικών πινακίδων-φονικών παγίδων, την τοποθέτηση των οποίων απαγορεύει, απολύτως ο νόμος 1604/1986. Πρόκειται για την διεθνή συνθήκη της Βιέννης, η οποία σύμφωνα με τις αποφάσεις αυτές:

Επιβάλλει  σύστημα σημάνσεως και σηματοδοτήσεως των οδών, με ενιαία-διεθνή χαρακτηριστικά, το οποίο αποσκοπεί στην ενίσχυση της ασφαλείας για τους χρήστες των οδών.

Το σύστημα αυτό, για το οποίο υπεύθυνο είναι το Κράτος, παραβλάπτεται όταν παρεμβάλλονται ξένα-και κυρίως προερχόμενα από την εμπορική διαφήμιση- αντικείμενα τα οποία προορίζονται να αποσπάσουν την προσοχή των Οδηγών από τους κανόνες της οδικής κυκλοφορίας και να την κατευθύνουν προς αυτά.

Εξ ου και η σύμβαση προτάσσει όλων των διατάξεων περί των σημάτων κ.λ.π., την υποχρέωση των συμβαλλομένων Κρατών να απαγορεύουν την τοποθέτηση στον ευρύτερο χώρο των οδών πάσης επιγραφής ή εγκατασtάσεως που θα ηδύνατο να προκαλέση σύγχυση με τις (δημόσιες) πινακίδες κυκλοφορίας, να προκαλεί θάμβωση στους χρήστες των οδών ή να τους αποσπά την προσοχή.

Ειδικότερα κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, ερμηνευομένων βάσει και των δεδομένων της κοινής πείρας, αποκλείεται εν πάση περιπτώσει η τοποθέτηση τέτοιων πινακίδων διαφημίσεων και δη μεγάλων διαστάσεων επί του οδοστρώματος της oδού ή του πεζοδρομίου.

Επομένως οι διατάξεις των εδ΄γ΄και δ΄της παρ.1 του άρθρου 11 του ν.2696/1999(Κ.Ο.Κ.), επιτρέπουσες κατ΄αρχήν την εγκατάσταση διαφημίσεων επί του οδοστρώματος και των πεζοδρομίων οδών ευρισκομένων εντός κατοικημένων περιοχών(με όριο ταχύτητος μέχρι 70 χλ/ώρα) και αναγνωρίζοντας στην Διοίκηση την δυνατότητα χορηγήσεως αδειών εγκαταστάσεως διαφημίσεων και στους ανωτέρω χώρους είναι αντίθετες προ την  ως άνω Διεθνή Σύμβαση και ως εκ τούτου είναι ανίσχυρες.

Τούτο ενισχύεται και από το ότι οι διατάξεις των εδαφίων αυτών καταργήθηκαν ρητώς με το εδάφιο θ΄της παρ.12 του άρθρου 13 του ν.3212/2003 (Α΄308) με τη σκέψη, όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση του νόμου αυτού, ότι εθεωρούντο κατηργημένα από τις ειδικότερες και αυστηρότερες διατάξεις του ν. 2946/2001(Α΄224)ο οποίος ερύθμιζε τα θέματα υπαιθρίου διαφημίσεως.

Από τις παρατεθείσες διατάξεις προκύπτει περαιτέρω, οτι εφ΄όσον υφίστανται σε πεζοδρόμια των οδών του εδαφίου γ΄του άρθρου 11 του ν.2696/1999 διαφημιστικές πινακίδες κατά παράβαση των ορισμών της Διεθνούς Συμβάσεως, γεννάται υποχρέωση αφαιρέσεώς τους, εξαλείψεώς τους ή θέσεώς τους εκτός λειτουργίας:

• κατά πρώτο λόγο από τον δήμαρχο ή τον πρόεδρο της Κοινότητας εντός των διοικητικών ορίων του οποίου δήμου ή κοινότητας κείνται οι εν λόγω πινακίδες.
  

• κατά δεύτερο λόγο από την Κρατική Διοίκηση ( αρμόδιο όργανο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων ΄Εργων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. ή της Περιφέρειας) η οποία υπό τις τασσόμενες στην παρ.8 του άρθρου 11 του ν.2696/1999 προϋποθέσεις ασκεί την ανωτέρω αρμοδιότητά της καθ΄υποκατάσταση των προαναφερομένων οργάνων των Ο.Τ.Α. στο πλαίσιο της διοικητικής εποπτείας επ΄αυτών”.