Αν και η απεργία της ΠΟΕ–ΟΤΑ έχει λήξει εδώ και μήνες, τα σκουπίδια συνεχίζουν να σωρεύονται στο Χαλάνδρι. Όποιος κινείται στους δρόμους της πόλης, το πρώτο που διαπιστώνει είναι οι ξεχειλισμένοι κάδοι απορριμμάτων που αποτελούν από μόνοι τους εστίες μόλυνσης, οι ογκώδεις σωροί από ξερά κλαδιά και χόρτα, τα πεζοδρόμια και οι δρόμοι που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση, αφού ο καθαρισμός τους είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος, σε περιοχές εκτός του κέντρου.
Δεν υπάρχει, δυστυχώς, καμιά δικαιολογία για τη δημοτική διοίκηση για την τετράμηνη (τουλάχιστον) αποχή που η ίδια έχει κηρύξει από την αποκομιδή των απορριμμάτων. Και καμιά ανοχή δεν μπορεί να υπάρχει, στις πολιτικές που θέλουν τους εργαζόμενους στην καθαριότητα και τους πολίτες της πόλης αποκλειστικά υπεύθυνους για το πρόβλημα, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται σαν να είναι αυτοί τα σκουπίδια, που κάποιος πρέπει να τα μαζέψει.
ΓΙΑΤΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΔΕΝ ΜΑΖΕΥΕ ΕΠΑΡΚΩΣ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ ΚΛΑΔΙΑ ΑΠΌ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΤΕΛΗ ΙΟΥΝΙΟΥ
Πραγματικά το ερώτημα δεν είναι εύκολο να απαντηθεί, γιατί τρεις εκδοχές συναγωνίζονται με αρκετά επιχειρήματα η κάθε μια, διεκδικώντας ξεχωριστά ή όλες μαζί τη σωστή απάντηση: αδιαφορία, ανικανότητα, συνειδητή προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών καθαριότητας. Το αποτέλεσμα όμως είναι κοινό, αφού η διοίκηση του δήμου κρατά ως όμηρους εργαζόμενους και δημότες, καταγράφοντας το μεγαλύτερο σε διάρκεια lock out στον δήμο Χαλανδρίου.
Το κείμενο που ακολουθεί επιχειρεί να αποδείξει ότι ισχύουν και οι τρεις προαναφερθέντες λόγοι. Αν και το θέμα έχει έρθει πολλές φορές για συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο, από την μεριά της αντιπολίτευσης (με την μορφή ερωτήσεων στη διαδικασία της προ ημερησίας διάταξης συζήτησης), ποτέ δεν κατέστη δυνατό να γίνει μια ουσιαστική συζήτηση που να αναδεικνύει όλες τις πτυχές του θέματος. Ο λόγος είναι ότι δεν μπορεί να εξεταστεί το θέμα της καθαριότητας σε ένα δήμο, ξεκομμένο από τις δύο σημαντικές παραμέτρους που το καθορίζουν και είναι:
η οριοθέτηση των υποχρεώσεων που έχει κάθε δήμος απέναντι στους εργαζομένους του, όπως αυτές πηγάζουν από την εργατική νομοθεσία και διαμορφώνουν τις ευθύνες των διοικήσεων που είναι οι φυσικοί εργοδότες εκατοντάδων εργαζομένων. Ειδικά στο Χαλάνδρι, όπου ο δήμος είναι αυτή την στιγμή ο μεγαλύτερος εργοδότης στην περιοχή.
Η ανταποδοτική λειτουργία των υπηρεσιών καθαριότητας και η εξασφαλισμένη προείσπραξη αυτής της ανταπόδοσης μέσω των δημοτικών τελών (το ύψος των οποίων διαμορφώνεται κατά το δοκούν κάθε χρόνο από κάθε διοίκηση), όπως αυτή φαίνεται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, στο πίσω μέρος των οποίων αναγράφεται το γλυκύτατο «για τον δήμο πληρώνετε…»
ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΩΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΗ
Το προσωπικό του τμήματος καθαριότητας λίγο πριν αναλάβει η διοίκηση Ζαφειρόπουλου, αποτελούνταν από 155 εργαζόμενους, όλοι σε «μάχιμες » θέσεις και μόνιμοι. Αυτή τη στιγμή, με τον πληθυσμό του Χαλανδρίου να ανέρχεται σε πάνω από 85.000 κατοίκους και με νέες περιοχές, που είτε έχουν μπει στο σχέδιο (πάτημα Ι και πάτημα ΙΙ) είτε επίκειται η ένταξή τους (Πεύκο Πολίτη), η δύναμη ανέρχεται σε 98 άτομα «μάχιμα», σε μόνιμες θέσεις. Έτσι, αν και η μείωση προσωπικού ανέρχεται σε 37% (!!), εντούτοις γινόταν κατορθωτό να πραγματοποιείται οριακά το απαραίτητο πλάνο αποκομιδής των απορριμμάτων: 20 δρομολόγια την ημέρα και 3 φορές αποκομιδή από κάθε συνοικία της πόλης την εβδομάδα (ή Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή ή Τρίτη – Πέμπτη – Σάββατο) με τη συνδρομή των απαραίτητων πια, σε κάθε δημοτική λειτουργία, συμβασιούχων.
ΟΙ 8 ΜΗΝΙΤΕΣ
Κάθε χρόνο η διοίκηση Ζαφειρόπουλου προκηρύσσει διαγωνισμό για την πρόσληψη συμβασιούχων εργατών καθαριότητας και οδηγών απορριμματοφόρων, ώστε να μπορέσει να καλύψει το πλάνο που προαναφέρθηκε. Για να μπορέσει όμως να εξασφαλιστεί ότι δεν θα εγερθούν αιτήματα μονιμοποίησης ή μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου από μεριάς των συμβασιούχων (έτσι όπως αυτό καθορίστηκε από το ΠΔ 164/2004 γνωστού και ως νόμου Παυλόπουλου), οι συμβάσεις αυτές δεν ακολουθούν η μία την άλλη, αλλά υπάρχει παρένθεση ενός 4μηνου κάθε χρόνο. Στην διάρκεια αυτού του 4μήνου συμβασιούχοι δεν υπάρχουν.
Η διοίκηση λοιπόν Ζαφειρόπουλου κάθε χρόνο και για 4 μήνες «δουλεύει» στην καθαριότητα με 37% λιγότερο προσωπικό από όσο δούλευε πριν 7 χρόνια, δοκιμάζοντας την αντοχή των κατοίκων και παίζοντας με την υγεία στην πόλη.
Το πόσο οριακή είναι αυτή η κατάσταση για την πόλη φαίνεται και από τα δρομολόγια που από 20 ανά ημέρα πέφτουν στα 8…
Όμως, γιατί φέτος το φαινόμενο πήρε τόσο μεγάλες διαστάσεις, επιδεινώνοντας την ήδη άθλια εικόνα της πόλης; Συνέπεσε η λήξη των συμβάσεων (τέλη Φεβρουαρίου) με τη μεγάλη απεργία των ΟΤΑ, λόγω των αλλαγών στο ασφαλιστικό, που κράτησε αρκετά και στην πόλη μας. Αποτέλεσμα; Μετά τη λήξη της απεργίας, έπρεπε με 8 δρομολόγια την ημέρα, να μαζευτούν χιλιάδες τόνοι σκουπιδιών που βρίσκονταν στους δρόμους. Αυτό που ακολούθησε είναι αυτό που ζήσαμε στην πόλη, τους επόμενους μήνες.
Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Αν και η διοίκηση γνώριζε ότι οι τόνοι των σκουπιδιών - λόγω των δομικών προβλημάτων που έχει η ίδια στην οργάνωση της καθαριότητας - θα δημιουργήσουν ασφυκτικό κλίμα, όχι μόνο δεν κράτησε χαμηλούς τόνους αλλά λοιδόρησε τους απεργούς στοιχιζόμενη πλήρως, πίσω από τη γραμμή απαξίωσης των απεργιακών αγώνων που υλοποιούσε το υπ. Εσωτερικών και τα ΜΜΕ. Αξέχαστη θα μείνει η εμφάνιση του δήμαρχου σε κανάλι όπου οι εκκλήσεις για το σταμάτημα της απεργίας εν ονόματι της δημόσια υγείας διαδέχονταν καταγγελίες – αόριστες βέβαια – για τρομοκρατία των απεργών σε εργαζόμενους που ήθελαν να δουλέψουν κλπ. Τα προβλήματα δημόσιας υγείας εξαφανίστηκαν μετά τη λήξη της απεργίας. Τα σκουπίδια όχι.
Από το σημείο αυτό η διοίκηση λειτουργεί ως το σπίτι των πνευμάτων Επιχειρώντας να καταργήσει τους νόμους της πολιτικής, η διοίκηση Ζαφειρόπουλου όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να βελτιώσει την κατάσταση, αλλά αδιαφορώντας ακόμα και για την δημόσια εικόνα της, χωρίς να ζητήσει ούτε μια φόρά συγγνώμη για την άθλια εικόνα που παρουσίαζε το Χαλάνδρι, επιχειρούσε να εμφανίσει (ειδικά στο πρόβλημα με τα κλαδιά που είχε πάρει τρομακτικές διαστάσεις) ότι φταίνε οι δημότες που αφήνουν μπάζα και κλαδιά στα πεζοδρόμια. Παράλληλα, κάποιοι εργαζόμενοι σύμφωνα με λεγόμενα -πάντα στο περίπου- του αντιδήμαρχου καθαριότητας στο ΔΣ λαδώνονταν, παρακάμπτοντας την σειρά, με «γρηγορόσημο».
Συνεπείς στην ίδια γραμμή και με δεδομένη την πίεση από τον κόσμο -τα τηλέφωνα της υπηρεσίας στο μεταξύ είχαν πάρει φωτιά και η εικόνα μαινόμενων κατοίκων στα δημοτικά γραφεία έπαψε να είναι κάτι το σπάνιο- η διοίκηση ξαφνικά σταματάει να πληρώνει τα νυχτερινά στους εργαζόμενους της καθαριότητας. Με δελτίο τύπου στις 28/3 υποτίθεται ότι ενημερώνει τους κατοίκους και επισκέπτες της πόλης για τους λόγους της μη αποκομιδής, ισχυριζόμενη ότι η άρνηση των εργαζόμενων να εργαστούν υπερωριακά αποτελεί τον πιο ουσιαστικό λόγο. Ο διοίκηση διαβάζει την πραγματικότητα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της αδερφής της κυβέρνησης: δημιουργεί το πρόβλημα, στήνει ένα μηχανισμό που να το καλύπτει και καταγγέλλει ως ψεύτες όλους τους άλλους χωρίς να τοποθετείται ποτέ επί της ουσίας.
Για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε αυτούσιο το δελτίο τύπου του γραφείου τύπου του δημάρχου, όπως μας κοινοποιήθηκε στα τέλη Μαρτίου.
"ΔΗΜΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ Χαλάνδρι 28 Μαρτίου 2008
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μετά την λήξη της απεργίας των εργαζομένων στην καθαριότητα και παρακολουθώντας τα Μέσα Ενημέρωσης ,είδαμε τις τελευταίες δίκαιες διαμαρτυρίες των πολιτών του Χαλανδρίου για την μη αποκομιδή των απορριμμάτων σε κάποιες περιοχές του Δήμου μας.
Θέλουμε να ενημερώσουμε τους πολίτες του Χαλανδρίου ότι, η πληροφόρηση που επικαλούνται κάποιοι πως είχαν από κάποιους εργαζόμενους του δήμου, περί μη πληρωμής τους, ήταν ελλιπής, ψευδής, και μοναδικό στόχο είχε να πλήξει την αξιοπιστία της δημοτικής αρχής προς τους Χαλανδραίους.
Οι πραγματικοί λόγοι της καθυστέρησης της αποκομιδής των απορριμμάτων οφείλετε στους εξής λόγους :
1) Στην μείωση των εργαζομένων στην καθαριότητα . Συγκεκριμένα έχει λήξει η 8μηνη σύμβαση 45 εργαζομένων και δεν έχει ανανεωθεί ακόμη.
2) Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα τηρούν ευλαβικά το κανονικό τους ωράριο, παρά την παράκληση του Δημάρχου να εντατικοποιήσουν τις προσπάθειες τους, όσο χρονικό διάστημα χρειάζεται για να αποκατασταθεί η καθαριότητα στην πόλη μας.
3) Με την 15ημερη απεργία έχει συσσωρευτεί μεγάλος όγκος απορριμμάτων (3.500 τόνοι μόνο κατά την απεργία και 165 –180 τόνοι ημερησίως που συσσωρεύονται) και μοιραία απαιτείται ένα εύλογο χρονικό διάστημα για την αποκομιδή τους και όχι ως δια μαγείας εν μία νυκτί να εξαφανιστούν από την πόρτα του σπιτιού μας. Επίσης περιοχές που έχουν πολλά καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος αντιμετώπισαν το μεγαλύτερο πρόβλημα.
4) Παράλληλα τις δύο τελευταίες ημέρες , έχει δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην καθαριότητα της περιοχής από την Αγία Βαρβάρα μέχρι και τα γραφεία της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής(οδός Βικέλα) στον άξονα της Κηφισίας. Και αυτό γιατί το Σάββατο 29 Μαρτίου 2008 θα συμμετέχει η πόλη μας στην Λαμπαδηδρομία των ΧΧΙΧ Ολυμπιακών Αγώνων ΠΕΚΙΝΟ 2008 (στα τμήματα της περιοχής Χαλανδρίου)
Ο Δήμαρχος θέλει να εκφράσει για μια ακόμη φορά τις ευχαριστίες του προς τους εργαζόμενους του τομέα ανακύκλωσης και τους εργαζομένους που αγωνίστηκαν πραγματικά για την καθαριότητα στα σχολεία , βρεφονηπιακούς σταθμούς, στα ΚΑΠΗ και σε άλλες δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες, όλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα.
Η Δημοτική Αρχή ευχαριστεί την πλειοψηφία των δημοτών , εμπόρων και επαγγελματιών για την συνεργασία τους κατά την περίοδο της απεργίας, κρατώντας τα απορρίμματα στο σπίτι τους και στο χώρο εργασίας και ζητά την κατανόηση τους μέχρι και την πλήρη αποκατάσταση του προβλήματος.
Η καθαριότητα είναι υπόθεση όλων , μπορούμε και θέλουμε την πόλη μας καθαρή .
Η επικοινωνία και η σχέση εμπιστοσύνης των δημοτών με τον δήμο κατακτείται καθημερινά.
ΜΕΡΙΚΟΙ ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΚΑΥΤΟ
Θα μπορούσαμε να ασχοληθούμε με τον σχολιασμό λέξη – λέξη του κειμένου του δήμου, αλλά στα περισσότερα σημεία έχουμε ήδη απαντήσει. Προκύπτει ένα κεφαλαιώδες ερώτημα.
Οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι; Και ποιος τελικά ψεύδεται;
Κατ’ αρχήν σε κάθε καπιταλιστική επιχείρηση Ευρωπαϊκού (και όχι τριτοκοσμικού τύπου βεβαίως) παραμένει σχετικά εύκολο να διαπιστώσει κανείς εάν έχει πληρωθεί κάποιος με βάση τα δεδουλευμένα. Για κάθε εργαζόμενο, στο τέλος κάθε μήνα, θα πρέπει να υπάρχει δελτίο με τις ώρες που έχει δουλέψει υπογεγραμμένες από τον προϊστάμενο του τμήματος, ώστε να καθοριστεί από το λογιστήριο η μισθοδοσία. Στην προκειμένη περίπτωση ο εκάστοτε αντιδήμαρχος θα πρέπει να έχει υπογράψει τις ώρες, άρα και τα νυχτερινά όσων εργάστηκαν. Αυτό είναι η βάση πάνω στην οποία βγαίνει η μισθοδοσία σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο δυτικού τύπου. Τα χαρτιά αυτά υπάρχουν, είμαστε αυτόπτες μάρτυρες της ύπαρξής τους και έχουν την υπογραφή του αρμόδιου αντιδήμαρχου καθαριότητας. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε, αν η διοίκηση έχει την διάθεση να αναιρέσει τις υπογραφές της και να ισχυριστεί ότι αυτά τα νυχτερινά μεροκάματα δεν έγιναν ποτέ.
Αν λοιπόν δεν μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να εξηγήσει γιατί 98 άνθρωποι, δεν ξέρουν να διαβάζουν τι λεφτά παίρνουν και όλα αυτά ξαφνικά στη μισθοδοσία του Μαρτίου. Αν λοιπόν ισχύει κάτι τέτοιο, είμαστε έτοιμοι να δούμε όλα τα απαραίτητα παραστατικά από το λογιστήριο, που πιστοποιούν την αγνότητα πράξεών και λόγων. Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει.
ΠΡΟΤΕΡΟΣ ΕΝΤΙΜΟΣ ΒΙΟΣ: ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ
Συνεχίζοντας, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η διοίκηση δεν είναι αυτό που πιστεύει για τον εαυτό της δηλ. ένας εργοδότης υποστηρικτής της νομιμότητας. Ο δήμος Χαλανδρίου φαίνεται ότι κατά περιόδους καταργεί την αστική νομιμότητα ανακαλύπτοντας τον φεουδάρχη που κρύβεται μέσα του. Στους εργαζόμενους στην καθαριότητα παραμένουν απλήρωτες Κυριακές 5 μηνών από το 2003, ενώ και από την περίοδο 2005 – 2006 υπάρχουν 2 μήνες (Σεπτέμβριος – Οκτώβριος) απλήρωτα νυχτερινά. Με αυτή την προϊστορία, είναι δύσκολο να υποστηρίξει η διοίκηση ότι κάποιοι την πολεμάνε. Εκτός και αν, το να διεκδικείς δεδουλευμένα είναι κάτι το μεμπτό και ηθικά καταδικαστέο.
Στις 29/4 όλοι οι εργαζόμενοι του δήμου στην καθαριότητα καταθέτουν υπεύθυνες δηλώσεις στο πρωτόκολλο του δήμου ότι από τούδε και στο εξής, αρνούνται την υπερωριακή απασχόληση, την νυχτερινή εργασία καθώς και την εργασία Σάββατα και αργίες, εάν δεν τους αποδοθούν τα δεδουλευμένα.
Για μια ακόμα φορά αξίζει να επισημάνουμε ότι, εάν ισχύουν οι καταγγελίες της διοίκησης και όλα γίνονται για να πλήξουν «την αξιοπιστία της δημοτικής αρχής προς τους Χαλανδραίους», γιατί δεν εμπόδισαν αυτά τα 98 «ακραία στοιχεία» από μία πράξη που στρέφεται ενάντια στο κοινωνικό σύνολο και δεν τους υποχρέωσαν να τηρούν το πρόγραμμα που ίσχυε τόσα χρόνια; Μήπως γιατί πραγματικά στηριζόταν στις υπερωρίες και όχι στην επάρκεια προσωπικού;
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι, αφ’ ενός η αποκομιδή να γίνεται με πιο αργό και λιγότερο αποδοτικό τρόπο -όταν το βραδινό δρομολόγιο γίνεται πρωί μέσα στην κίνηση- και να υπάρχουν συνοικίες που τα σκουπίδια μαζεύονται πλέον δύο φορές την εβδομάδα αντί για τρεις, αφού απουσιάζει το Σάββατο ως εργάσιμη ημέρα.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ: ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ ΕΠΙ ΜΗΝΕΣ
Με όλα αυτά να συμβαίνουν για μήνες, η διοίκηση ανέλαβε την πρωτοβουλία να επιλύσει το πρόβλημα. Τι έκανε; Τίποτα!!! Συνέχισε να κάνει πως δεν καταλαβαίνει, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους, τα σκουπίδια παραμένουν ως έχουν και οι δημότες συνεχίζουν να διαμαρτύρονται γι’ αυτή την κατάσταση, αφού περπατώντας στον δρόμο, μπορείς να μαντέψεις τι μαγείρεψε η απέναντι πολυκατοικία τις τελευταίες μέρες.
Ύστερα από 3 σχεδόν μήνες η διοίκηση, μέσω του ίδιου του δήμαρχου, ζήτησε να συναντηθεί με το σωματείο για να διευθετηθεί το ζήτημα .Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς διαμηνύθηκε, αλλά γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα παραμένει.(τελευταία ενημέρωση τέλη Ιουνίου)
Για να μην αδικούμε τη διοίκηση, οφείλουμε να πούμε ότι έκανε και κάτι άλλο: έδωσε σε υπεργολάβους ιδιώτες τον καθαρισμό των δρόμων από τα κλαδιά. Με ακατάλληλο μηχάνημα (φορτωτής τύπου cat 930 που είναι εντελώς ακατάλληλος για τέτοιες δουλειές σε συνοικιακούς δρόμους και με ηλικία που ψηφίζει άνετα) χωρίς ανθρώπους να ελέγχουν την κυκλοφορία και χωρίς αρπάγες βέβαια, που είναι τα μόνα μηχανήματα που κάνουν για αυτή την δουλειά.
ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ. ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ
(ή όπως θα έλεγε και ο ζήκος γίνεται της κακομοίρας…)
Δεν χρειάζεται κανείς να είναι γνώστης της δημόσιας λογιστικής ή να γνωρίζει τους προϋπολογισμούς που καταθέτουν οι διοικήσεις των δήμων για να καταλάβει με ποιο τρόπο οι ΟΤΑ εξασφαλίζουν από τους πολίτες -με πολύ σικ τρόπο είναι η αλήθεια –έσοδα, που με τον όρο «ανταποδοτικά» τα επιστρέφουν υποτίθεται με τη μορφή έργου σε αυτούς.
Τα «ανταποδοτικά» δημοτικά τέλη δεν είναι καινούρια ιστορία. Πρωτοεμφανίστηκαν με βασιλικό διάταγμα του 1958 και αναπροσαρμόστηκαν με νόμους το 1975-76. Με τα αστικά κέντρα στην μετεμφυλιοπολεμική Ελλάδα να αναπτύσσονται ραγδαία και την εφαρμογή της πολεοδομικής νομοθεσίας για την ανάπτυξη των πόλεων με έναν οργανωμένο (υποτίθεται) τρόπο, οι υπηρεσίες που έπρεπε να προσφέρουν οι δήμοι διογκώθηκαν, και με το λειτουργικό κόστος των πόλεων να αυξάνεται, η ιδέα μιας μορφής έμμεσης φορολόγησης των πολιτών που με την ιδιότητα του κάτοικου πια, θα πλήρωναν οι ίδιοι για τις υπηρεσίες που τους παρέχουν οι ΟΤΑ, έδινε λύση στο ζήτημα της χρηματοδότησης των δήμων.
Σήμερα είναι σαφές ότι στις σύγχρονες πόλεις μία από τις πιο σημαντικές υπηρεσίες που παρέχουν οι δήμοι είναι η καθαριότητα, και γι’ αυτό οι σχετικές δαπάνες είναι από τις πρώτες που πέρασαν εμμέσως στους κατοίκους, με την μορφή ανταποδοτικών τελών, μέσω των δήμων. Επίσης, αν και όλοι γνωρίζουν το πόσο σημαντική είναι η καθαριότητα μιας πόλης, λίγοι γνωρίζουν ότι τα τέλη καθαριότητας είναι από τα μεγαλύτερα έσοδα που έχουν οι δήμοι από τέλη, εισφορές και φόρους (με διαφορά το μεγαλύτερο, πράγμα που ισχύει για κάθε δήμο πόσο μάλλον και για τον δικό μας) και που στις μέρες μας κοντράρει στα ίσια σε μέγεθος το σύνολο σχεδόν της τακτικής κρατικής επιχορήγησης που εισπράττουν οι ΟΤΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό για τα γενικά τους έξοδα. Η σταδιακή αποδόμηση του «δημόσιου» δήμου και η λειτουργία και ανάπτυξη των δήμων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια έχει προσδώσει στη συζήτηση για τη διαμόρφωση του ύψους των δημοτικών τελών τεράστια βαρύτητα. Αφού αυτά με τη σειρά τους καθορίζουν, σε σημαντικό βαθμό, και την πολιτική εσόδων των δήμων αλλά και την όψη της πόλης.
Για το 2007 (μέχρι 31/10), τα εισπραχθέντα τέλη καθαριότητας και φωτισμού, μαζί με το δικαίωμα σύνδεσης με το αποχετευτικό δίκτυο, ανέρχονται σε 8.713,978,29 ευρώ. Αντίθετα τα έσοδα από την κρατική επιχορήγηση συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και πάσης φύσεως δημόσιων φορέων μόλις που προσεγγίζουν τα 13.754.768 Є. Το ζεστό αυτό χρήμα είναι αυτό που πληρώνει ο καθένας για να παραμένει η πόλη καθαρή . Για να είναι εξασφαλισμένοι οι ΟΤΑ ότι οι δημότες θα πληρώνουν και έτσι δεν θα υπάρχει περίπτωση η λειτουργία της αποκομιδής απορριμμάτων να σταματήσει για οικονομικούς λόγους, επιλέχθηκε η λύση της είσπραξης μέσω ΔΕΗ.
Η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας αποτελεί κομβικό σημείο στην εξέλιξη των δήμων σε τοπικό κράτος που φορολογεί, αστυνομεύει και τελικά καταπιέζει τον δημότη. Στο σχέδιο Habitat agenda, εξάλλου, με το οποίο ο δήμος καθορίζει τη στρατηγική του για τα επόμενα χρόνια, αναφέρονται τα πιθανά σενάρια ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών καθαριότητας. Για όσους θα υποστηρίξουν ότι τα σχέδια αυτά δεν είναι δεσμευτικά για τη διοίκηση, ας θυμηθούμε ότι στα τέλη Ιουνίου, σε συνεδρίαση της δημαρχιακής επιτροπής, κατατέθηκε πρόταση για την δημοπρασία 3 εργολαβιών που αφορούν τομείς της καθαριότητας στην πόλη ύψους 170.000 € !!!.
Με την πράξη αυτή ολοκληρώνεται η «μανούβρα» της διοίκησης στο ζήτημα της αποκομιδής των απορριμμάτων. Είναι από τις λίγες -αλλά όχι σπάνιες πια– περιπτώσεις, που φανερώνεται πως λειτουργεί διοικητικά ο «βαθύς δήμος» ως εξουσία στις μέρες της ασυδοσίας της αγοράς, πως αντιλαμβάνεται τις υποχρεώσεις του ως εργοδότης, πως διαχειρίζεται τον δημόσιο χώρο, πως διαχειρίζεται την εξουσία του εντός και εκτός δημοτικού συμβουλίου, πως διαχειρίζεται τη δημόσια εικόνα της πόλης και πως την παραμορφώνει για να χωρέσει στις αγοραίες προτεραιότητες του.
Αυτό είναι ένα αληθινό πρότυπο – καινοτόμο σχέδιο που αφορά την πόλη, καθώς περιλαμβάνει αδιαφορία για την εικόνα που παρουσιάζει, περιφρόνηση της μισής εργατικής νομοθεσίας, αντιστροφή της πραγματικότητας και χλευασμό των επικριτών της, λειτουργία μηχανισμών παραγωγής και διασποράς λάσπης, διοικητική αδυναμία στα όρια του lock – out, και τέλος ιδιωτικοποίηση. Και βέβαια σαν όλα τα σχέδια τέτοιου είδους που παράγει η πολιτική μηχανή του νεοφιλευθερισμού στην πόλη, πάσχει και ως προς την πρωτοτυπία αλλά και την καινοτομία του. Γιατί ούτε καινοτόμο, ούτε πρωτότυπο είναι, αλλά απλά επικίνδυνο.
15 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Πόσες κενές οργανικές θέσεις υπάρχουν στον τομέα της καθαριότητας σήμερα;Τι σημαίνει συμβασιούχος στην καθαριότητα; Αυτοί οι εργαζόμενοι, όπως αποδεικνύεται από το ίδιο το δελτίο τύπου του δήμου, καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Γιατί δεν διορίζονται σαν μόνιμοι;
Στο δελτίο τύπου ο δήμος Χαλανδρίου αναφέρει 45 συμβασιούχους. Πριν από λίγες ημέρες, προσέλαβε 21 εργάτες και 14 οδηγούς ήτοι 35 συμβασιούχους (από αυτούς οι 4 πάνε στην υπηρεσία πρασίνου). Οι άλλοι 10 που πήγαν; Μήπως μίκρυνε η πόλη;
Η πρόσληψη των συμβασιούχων γίνεται με όλες τις νόμιμες διαδικασίες; Μήπως ανακοινώθηκε Πέμπτη μεσημέρι και Παρασκευή πρωί έληγε;
Υπάρχουν άλλοι συμβασιούχοι εργαζόμενοι αυτή την στιγμή στον δήμο που εργάζονται απλήρωτοι ένα και δύο μήνες;
Υπάρχουν μόνιμοι υπάλληλοι που κάνουν υπερωρίες και δεν τις πληρώνονται;
Η μισθοδοσία των 60 εργαζομένων από το πρόγραμμα stage και των 90 εργαζόμενων με ημιαπασχόληση γίνεται κανονικά;
Αληθεύει ότι για να δελεάσει η διοίκηση τους εργαζόμενους υποστήριξε ότι έχει 30.000 € για όλα τα προηγούμενα δεδουλευμένα; Το ποσό αυτό φτάνει; Είναι αλήθεια ότι τους έταξαν πλαστά βραδινά προκειμένου να εργαστούν το Σάββατο;
Ακόμα και όταν αμειβόταν η νυχτερινή εργασία, η αμοιβή ήταν νόμιμη, δηλαδή η βάρδια αμειβόταν για 7,5 h ή για 5,5 h;
Από τις 3 μηχανοκίνητες σκούπες που υπήρχαν, πόσες δουλεύουν σήμερα;
Αληθεύει ότι τη Μ. Εβδομάδα τα σημεία που υπήρχαν κλαδιά στα πεζοδρόμια υπερέβαιναν τα 1600;
Τα αυτοκίνητα με αρπάγες για την αποκομιδή των κλαδιών, όταν ξεκίνησε η θητεία Ζαφειρόπουλου αληθεύει ότι ήταν 6; Τώρα πόσα είναι; Και πόσα λειτουργούν;
Η τρομερή μελέτη των «4 γραμμών» έδωσε την οδοκαθάριση σε ιδιώτες πριν από λίγα χρόνια. Η υπεργολαβία αυτή γιατί σταμάτησε άραγε; Πόσο επωφελής για την πόλη ήταν αυτή η πρώτη απόπειρα ιδιωτικοποίησης;
Αληθεύει ότι επί μήνες η διοίκηση του δήμου για να κρατήσει καθαρή την πόλη είχε ως οργανωτική βάση:
98 εργαζόμενους (το 63% της δύναμης που είχε πριν από 7 χρόνια)
8 δρομολόγια απορριμματοφόρων/ημέρα αντί των 20 που ήταν πριν (μείωση 60%)
1 αρπάγη για κλαδιά εν λειτουργία, αντί των 6 που υπήρχαν το 2002 (μείωση 83%)
Γιατί το σωματείο των εργαζομένων στην καθαριότητα δεν έχει καταθέσει όσα στοιχεία διαθέτει για δημόσια συζήτηση μέσα στην πόλη;
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΣ
