Στην πόλη του Χαλανδρίου βρίσκονται και λειτουργούν 9 παιδικοί σταθμοί (βρεφικοί, βρεφονηπιακοί και παιδικοί) φιλοξενώντας πάνω κάτω περί τα 800 παιδιά. Αυτοί αποτελούν και την μοναδική μορφή φιλοξενίας παιδιών προσχολικής ηλικίας με κοινωνικά χαρακτηριστικά - με την σχετικότητα βέβαια που έχει ο όρος όταν αυτοί που τους διαχειρίζονται ευαγγελίζονται τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό. Το κείμενο που ακολουθεί αναφέρεται στο πως οι ιδεοληψίες και οι δεσμεύσεις των διοικούντων επεμβαίνουν και καθορίζουν το πολύτιμο έργο που προσφέρουν οι εργαζόμενοι σε αυτά τα σχολεία σε εκατοντάδες οικογένειες στη πόλη. Με άλλα λόγια επιχειρεί να περιγράψει τι συμβαίνει όταν μία κοινωνική ανάγκη όπως η προσχολική αγωγή από υποχρέωση του κράτους γίνεται δικαίωμα του δήμου.
Η αναλογία παιδιών -δασκάλων
Για την ύπαρξη των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών (ΠΒΣ)στην Ελλάδα υπάρχει ένας πρότυπος κανονισμός που με την μορφή νόμου –οδηγίας καθόρισε όλους τους κανονισμούς λειτουργίας των ΠΒΣ που αναπτύχθηκαν σε κάθε δήμο. Αυτό έγινε και στο Χαλάνδρι όπου με το ΦΕΚ 1895-20/12/95 καθορίστηκαν οι όροι με τους οποίους οι παιδικοί σταθμοί δουλεύουν ως πρότυπες μονάδες φιλοξενίας παιδιών.
Βασική παράμετρος αποτελεί η αναλογία παιδιών - δασκάλων όπου ο νομοθέτης ορίζει ότι (άρθρο 12):
Σε κάθε τμήμα βρεφών πρέπει να υπάρχουν 12 παιδιά με με 2 δασκάλες και μία βοηθό
Σε κάθε τμήμα νηπίων πρέπει να υπάρχουν έως 25 νήπια με μία δασκάλα και μία βοηθό.
Είναι μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού τα τμήματα που ακολουθούν το γράμμα του νόμου –αν υπάρχουν. Να σημειωθεί ότι το μέγεθος της παρανομίας είναι τέτοιο που υπερκαλύπτει και την πρόβλεψη του νομοθέτη που έδωσε το περιθώριο στους δήμους να εγγράφουν ως υπεράριθμα παιδιά μέχρι το όριο του 20%.
Υπάρχουν λοιπόν παραδείγματα στους μεγάλους σταθμούς της πόλης όπου δημιουργήθηκαν τμήματα νηπίων με 40 εγγεγραμμένα παιδιά και δύο δασκάλες.
-Τι εκπαιδευτικό έργο μπορεί να προσφέρει ένα σχολείο στο οποίο βρίσκονται σε μία τάξη μέχρι και 40 παιδιά και οι δύο δασκάλες δεν είναι μαζί από την αρχή μέχρι το τέλος της βάρδιάς του καθώς το ωράριό τους είναι 6ωρο;
-Τι μπορεί να συμβεί όταν μία ή και περισσότερες δασκάλες λείπουν ή αρρωστήσουν – συμβαίνει και αυτό ειδικά όταν είσαι καθημερινά με παιδιά…
Η φετινή εμπειρία έχει δείξει ότι η συγχώνευση τμημάτων και η ύπαρξη μέχρι και 50(!!) παιδιών σε μία τάξη με τα παιδιά να κάθονται δύο –δύο στα καρεκλάκια και με όσα να περισσεύουν να βρίσκονται στα περβάζια είναι λύση. Όπως λύση- για την διοίκηση- είναι η βοήθεια από προσωπικό άλλων σταθμών που και εκεί όμως δεν περισσεύουν.
Όμως αν συνεχιστεί αυτή η τακτική σύντομα δεν θα δούμε να μετατρέπονται τα σχολεία των παιδιών μας σε αποθήκες, το προσωπικό που εργάζεται σε αυτούς σε αποθηκάριους και τα παιδιά σε κουτιά εμπορευμάτων όπου το μόνο που μπορεί να προσδοκάς είναι να μην χτυπήσουν;
