Στάση στο Χαλάνδρι

Φαίνεται ότι όσο πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές, οι διοικούντες το Δήμο καταλαμβάνονται από άγχος. Τα δελτία τύπου διαδέχονται το ένα το άλλο, προκειμένου κάποιοι να αποδείξουν ότι παράγεται έργο. Όμως πολύ φοβόμαστε ότι επιτυγχάνουν το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο λόγος για το δελτίο τύπου του δήμου, στις 12/3/2010, με το οποίο η διοίκηση επαίρεται για την καθαίρεση των «παράνομων» διαφημιστικών πινακίδων, που κατά τα άλλα έχουν πνίξει το Χαλάνδρι.

Πληροφορούμαστε λοιπόν ότι «ο Δήμος Χαλανδρίου, και παρά τα όσα έχουν ακουστεί κατά καιρούς από ορισμένους που μπροστά στην πολιτική τους ανέλιξη δεν υπολογίζουν τίποτα και σκοπίμως αποκρύπτουν την αλήθεια, συνεχίζει το έργο της αποξήλωσης όλων των παράνομων διαφημιστικών μέσων στα διοικητικά όρια του Δήμου. Μια προσπάθεια η οποία ξεκίνησε το 2003 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.»

Μάλιστα δημοσιεύεται και ένας πίνακας, με στόχο όπως αντιλαμβανόμαστε, να «κλείσουν τα στόματα».

Τι αναφέρει ο πίνακας; Καταγράφει τα ποσά και τον αριθμό πινακίδων – ανά εργολαβία – που «καθαιρέθηκαν από το έτος 2003 έως και το έτος 2009» όπως δηλώνεται:

Τι βλέπουμε λοιπόν;

Ότι από το 2003 μέχρι σήμερα έχουν καθαιρεθεί 1.534 παράνομες διαφημιστικές πινακίδες διαφόρων τύπων. Βέβαια το «παράνομες», κατά τη διοίκηση, σημαίνει ότι δεν πληρώνουν το αντίστοιχο τέλος στο Δήμο. Αν πλήρωναν –παρά τα όσα αντίθετα επιτάσσει ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας και το Συμβούλιο της Επικρατείας- θα ήταν «νόμιμες». Και θα παρέμεναν στη θέση τους όπως άλλωστε συμβαίνει για εκατοντάδες άλλες .

Όμως, όσο και αν ο δήμαρχος υπερηφανεύεται για το έργο του, ας μας επιτρέψει να διαφωνήσουμε. Υπολογίσαμε, ότι από την αρχή του 2003 (αφού η εργολαβία ανατίθεται το 2002) έως και το τέλος του 2008 (αφού για το 2009 δεν έχουμε στοιχεία), είναι έξι γεμάτα χρόνια. Θεωρώντας ότι οι εργάσιμες ημέρες το χρόνο είναι περίπου 300, έχουμε συνολικά 1800 εργάσιμες ημέρες. Ο δήμος Χαλανδρίου λοιπόν, αν και δηλώνει ευθαρσώς -στο ίδιο δελτίο τύπου- ότι «η βελτίωση της ποιότητας ζωής και κατά συνέπεια η αρτιότερη εξυπηρέτηση των κατοίκων της πόλης είναι ένας καθημερινός, δύσκολος, αλλά αδιαπραγμάτευτος αγώνας για εμάς εδώ στο Χαλάνδρι» δεν καθαιρεί ούτε μία πινακίδα την ημέρα. Ναι, επαναλαμβάνουμε, ούτε μία πινακίδα την ημέρα. Ειδικά δε την τελευταία διετία, 2006-2008, σε 600 εργάσιμες ημέρες καθαιρέθηκαν 140 πινακίδες, δηλαδή μία ανά τέσσερεις ημέρες!!!

«Ο αγώνας είναι αδιαπραγμάτευτος» μεν, αλλά σίγουρα δεν είναι αγώνας ταχύτητας.

Εκτός όμως από την ταχύτητα και κάτι άλλο μας έκανε εντύπωση. Η εργολαβία του 2002 με κόστος 111.916,94 € είχε σαν αποτέλεσμα την καθαίρεση 197 διαφημιστικών πινακίδων!!! Δηλαδή κόστος, κατά μέσο όρο, 568 ευρώ η πινακίδα.

Η αμέσως επόμενη εργολαβία, με κόστος 83.430,77 €, απέφερε την καθαίρεση 1.197 πινακίδων. Κόστος καθαίρεσης κατά μέσο όρο 70 ευρώ!!!

Εάν κάποιος παρατηρήσει τα είδη των πινακίδων που έχουν αποκαθηλωθεί, τότε θα διαπιστώσει ότι είναι περίπου παραπλήσια. Άρα πως δικαιολογείται τόσο μεγάλη διαφορά στις τιμές; Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος με τον οποίο και επικοινωνήσαμε δεν ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστικός. Μας εξήγησε ότι για κάθε είδος πινακίδας υπάρχει διαφορετική τιμή καθαίρεσης –πράγμα που το γνωρίζαμε – και μας παρέπεμψε στο …φάκελο της κάθε εργολαβίας όπου και μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι όλα βαίνουν καλώς.

Ακόμα όμως και στις επόμενες εργολαβίες, αν και αποκαθίσταται κάπως η ισορροπία με αποτέλεσμα η αποκαθήλωση να στοιχίζει κατά μέσο όρο 450 ευρώ, το ποσό είναι μικρότερο, αν σκεφτεί κανείς ότι χρόνο με το χρόνο οι τιμές αυξάνουν.

Από όλα αυτά, προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα. Ο Δήμος -δηλαδή όλοι εμείς- κατέβαλε 335.800 € περίπου σε επτά χρόνια, δηλαδή σχεδόν 48.000 € το χρόνο. Μόνο για το 2009 το κόστος των εργολαβιών ανέρχεται σε 84.400 €. Πόσο θα στοίχιζε μία υπηρεσία του δήμου που θα είχε αποκλειστικά αυτό το αντικείμενο; Τεχνική υπηρεσία διαθέτει, μηχανήματα (πχ μπουλντόζα) διαθέτει. Είναι τόσο δύσκολο να έχουν μόνιμη δουλειά και δύο εργάτες, που το πολύ-πολύ θα στοίχιζαν 30.000 ευρώ το χρόνο; Τουλάχιστον μία πινακίδα την ημέρα θα την κατέβαζαν αυξάνοντας έτσι κατά πολύ την παραγωγικότητα του Δήμου στο συγκεκριμένο τομέα …

Kώστας Ευθυμίου