«Εξασφάλιση ώστε να είστε πάντοτε όμορφοι και υγιείς»
Συμφωνώ ◘ Διαφωνώ ◘
«Εξασφάλιση ώστε να μην αντιμετωπίσετε ποτέ οικονομικά προβλήματα»
Συμφωνώ ◘ Διαφωνώ ◘
«Αντικατάσταση του σπιτιού σας με ένα ευρύχωρο, πολυτελές σπίτι με κήπο και πισίνα»
Συμφωνώ ◘ Διαφωνώ ◘
Αυτές και πολλές άλλες προτάσεις προς «διαβούλευση», θα μπορούσαμε σαν Στάση να θέσουμε στους συμπολίτες μας και πιστεύουμε ότι δύσκολα θα βρίσκαμε κάποιον που να διαφωνεί. Έτσι άφοβα, θα ισχυριζόμασταν ότι το 100% των Χαλανδραίων συμφωνούν με τις απόψεις μας.
Όχι δεν τρελαθήκαμε. Όμως αυτό μας θύμισε το ερωτηματολόγιο που έθεσε σε «δημόσια διαβούλευση» ο Δήμος Χαλανδρίου - στο πλαίσιο κατάρτισης του «επιχειρησιακού του προγράμματος»- προκειμένου να αποδείξει ότι οι πολίτες συμφωνούν με τις επιλογές του.
Το εν λόγω ερωτηματολόγιο αποτελείται από 42 ερωτήσεις που υποτίθεται ότι συμπεριλαμβάνουν ερωτήσεις για παρεμβάσεις σε πέντε διαφορετικούς άξονες. Υπηρεσίες Του Δήμου προς τον Πολίτη, Βελτίωση του Αστικού Περιβάλλοντος, Βελτίωση της Καθημερινότητας, Πρόνοια – Κοινωνική πολιτική και Επιχειρηματικότητα. Και υποτίθεται επίσης, ότι οι κάτοικοι της πόλης καλούνται να πουν τη γνώμη τους. Άλλωστε η «δημόσια διαβούλευση» είναι υποχρεωτική από τον νέο κώδικα δήμων και κοινοτήτων.
Όμως το χαρακτηριστικό των περισσότερων ερωτήσεων είναι η απόλυτη ασάφειά τους. Αλήθεια, τι μπορεί να απαντήσει κάποιος εάν του τίθεται η ερώτηση:
«Αναβάθμιση φυσικού περιβάλλοντος»;
Όπως και στις ερωτήσεις «Αναβάθμιση της αισθητικής δημοσίων χώρων» ή «Αναβάθμιση εικόνας του Ιστορικού Κέντρου»; Ή πως μπορεί να απαντήσει κάποιος αν του τίθεται η απίστευτη ερώτηση «Βελτίωση εικόνας της Ρεματιάς»; Προφανώς ο ερωτώμενος συμφωνεί. Χωρίς όμως να καταλαβαίνει τι εννοεί ο ερωτών (αν εννοεί). Και το λέμε αυτό, γιατί πίσω από τον εύηχο τίτλο «πρότυπο καινοτόμο σχέδιο για την προστασία της Ρεματιάς» που κατέθεσε ο Δήμος – και που απορρίφθηκε παταγωδώς -κρυβόταν η γιγάντωση και τσιμεντοποίηση του θεάτρου. Όπως και η εγκατάσταση του υπουργείου Οικονομικών δίπλα στο Νομισματοκοπείο, που ο Δήμος συνεχίζει να την εντάσσει στα «έργα ανάπλασης της πόλης».
Παράλληλα, ανάμεσα σε αυτές τις γενικές και αόριστες ερωτήσεις, παρεμβάλλονται και ερωτήσεις που αποτελούν απλά συμβατικές υποχρεώσεις του Δήμου προς τους πολίτες – οι οποίοι τον πληρώνουν αδρά - και που βέβαια, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να τις εντάξει σε ένα «επιχειρησιακό πρόγραμμα».
Για παράδειγμα η ερώτηση για «Αύξηση αριθμού κάδων απορριμμάτων» ή για «Περαιτέρω προώθηση του προγράμματος ανακύκλωσης». Ή «Δράσεις και Χρηματοδοτήσεις για τις Σχολικές Επιτροπές, οργάνωση λειτουργία Παιδικών και Βρεφονηπιακών Σταθμών και Αθλητικών Οργανισμών». Δηλαδή τι ακριβώς ρωτάει; Αν θέλουμε να μη λειτουργεί τίποτα; Ή μήπως ο ίδιος θεωρεί ότι δεν λειτουργεί τίποτα και κάποτε θα έπρεπε να λειτουργήσει; Τότε θα μπορούσε να ερωτά τους κατοίκους, εάν απλά επιθυμούν να μαζεύονται τα σκουπίδια ή να πλένονται οι κάδοι, που αποτελούν πια εστίες μόλυνσης. Αλλά μια τέτοια ειλικρίνεια μάλλον αποτελεί πολυτέλεια για το δήμαρχό μας. Άλλωστε αν ήταν ειλικρινής – και τον ενδιέφερε η γνώμη των πολιτών - υπάρχουν πολλές ερωτήσεις που θα έπρεπε να τεθούν.
Για παράδειγμα, αν συμφωνούν με την έλευση του υπουργείου Οικονομικών στην πόλη, εάν συμφωνούν με την ολοένα και αυξανόμενη εγκατάσταση εταιριών υπερτοπικής δραστηριότητας στον ιστό της πόλης. Εάν επαρκούν οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, οι παιδικές χαρές και τόσα άλλα. Όμως, όσο και αν προσπάθησαν να στρογγυλέψουν τις ερωτήσεις, να τις κάνουν γενικές και αόριστες, δεν μπόρεσαν να κρύψουν τις αντιλήψεις τους.
Έτσι στις είκοσι ερωτήσεις που αφορούν τη βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος, πουθενά δεν αναφέρεται ρητά η πρόθεση για σταδιακή εξασφάλιση ελεύθερων χώρων για την πόλη. Αντίθετα κάτω από την αόριστη διατύπωση μιας άλλης ερώτησης «Επέκταση και κατασκευή υποδομών αναψυχής» πολύ φοβόμαστε ότι οι όποιοι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι έχουν απομείνει, θα υποστούν νέα επίθεση. Άλλωστε η διοίκηση του δήμου έχει και σε αυτόν τον τομέα αμαρτωλή προϋπηρεσία. (αυθαίρετο εστιατόριο στην οδού Καλαμά, τσιμέντα στο παρκάκι της Ιθώμης, τραπεζοκαθίσματα στο παρκάκι της πλατείας Δούρου κλπ).
Το πιο εξωφρενικό όμως είναι ότι στον τομέα «Αναβάθμιση και διεύρυνση των υπηρεσιών του Δήμου προς τον Πολίτη» υπάρχουν μόνο τέσσερις ερωτήσεις. Η μόνη δε δημοτική υπηρεσία που φαίνεται να χρειάζεται ενίσχυση είναι η δημοτική αστυνομία. «Ενίσχυση της Οργάνωσης και Λειτουργίας Δημοτικής Αστυνομίας». Η υπηρεσία πχ καθαριότητας, που με οργανική δύναμη 106 εργατών, απασχολεί μόλις 65 (ποσοστό 61%)φαίνεται ότι για τους συγγραφείς του ερωτηματολογίου λειτουργεί άψογα. Και ας έχει πνιγεί η πόλη στο σκουπίδι.
Είναι προφανές, ότι σε μία διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης, τα ερωτηματολόγια (όχι βέβαια αυτού του τύπου) θα έπρεπε να απευθύνονται συγκεκριμένα σε κάθε πολεοδομική ενότητα εντοπίζοντας τα ιδιαίτερα προβλήματα της κάθε γειτονιάς. Και να γίνονται αντικείμενο πραγματικής διαβούλευσης με πολλές και ανοιχτές συζητήσεις. Αλλά φαίνεται ότι ζητάμε πολλά, από αυτούς, που αν μη τι άλλο, υποτιμούν ξετσίπωτα και με θράσος τη νοημοσύνη μας.
Κώστας Ευθυμίου
