Για πολλοστή φορά η τύχη του κτήματος Δουζένη κρέμεται από μία κλωστή. Η ιδιοκτήτρια εταιρεία Ektasis development προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Νομαρχίας Αθηνών που τον Νοέμβριο του 2007 επαναδέσμευσε το χώρο για χρήση δημοτικού πολιτιστικού κέντρου.
Η τεχνική εταιρεία συνεχίζει να προκαλεί. Αφού πρώτα γκρέμισε παράνομα – και μέχρι τώρα χωρίς συνέπειες – μέρος του διατηρητέου κτίσματος ώστε να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα, αφού άφησε το υπόλοιπο για τρία και πλέον χρόνια να καταρρέει, τώρα ισχυρίζεται ότι τέτοιος χώρος δεν χρειάζεται στη συγκεκριμένη περιοχή.
Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι σε ολόκληρο το Χαλάνδρι δεν υπάρχει ούτε ένας πολιτιστικός χώρος. Ότι σε μία πόλη 100.000 κατοίκων δεν υπάρχει ούτε ένας δημόσιος χώρος που τον χειμώνα να μπορεί να στεγάσει στοιχειώδεις πολιτιστικές δραστηριότητες.
Άλλωστε και πρόσφατα κατά την πρώτη φάση αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού σχεδίου, αυτό που όλοι γνωρίζουμε από την εμπειρία μας, επιβεβαιώθηκε για άλλη μία φορά. Οι ανάγκες της πόλης, μόνο σε στεγασμένους πολιτιστικούς χώρους, υπερκαλύπτουν την έκταση του Δουζένη.
Το ίδιο τραγικές είναι οι ελλείψεις σε ελεύθερους χώρους. Μόνο στην πολεοδομική ενότητα που ανήκει το κτήμα Δουζένη λείπουν 12 ολόκληρα στρέμματα.
Ενώ για ολόκληρο το Χαλάνδρι οι ελλείψεις σε ελεύθερους χώρους, πολιτισμό, αθλητικές εγκαταστάσεις και κοινωνικό εξοπλισμό ξεπερνούν τα τριακόσια στρέμματα.Ελλείψεις που δεν πρόκειται να καλυφθούν ποτέ αφού για δεκαετίες η πόλη παρέμενε και παραμένει έρμαιο των εργολαβικών συμφερόντων.
Δεν πάει άλλο
Αυτά τα – ελάχιστα μπροστά στις ανάγκες – τρία στρέμματα του κτήματος Δουζένη δεν πρέπει να χαθούν. Πολύ περισσότερο όταν μαζί τους κινδυνεύει να χαθεί το βαριά πληγωμένο διατηρητέο κτίσμα των αρχών του αιώνα. Χαρακτηριστικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής αλλά και σημάδι της ιστορικής πορείας μια πόλης που τις τελευταίες δεκαετίες άλλαξε τόσο βάναυσα.
Ενάντια στις βλέψεις της εταιρείας αλλά και στην αρχικά παρελκυστική πολιτική του δημάρχου, οι κάτοικοι του Κάτω Χαλανδρίου αλλά και ολόκληρης της πόλης διατύπωσαν απλά και ξεκάθαρα το αίτημά τους.
Με τη συγκρότηση της επιτροπής αγώνα, με πορείες και συγκεντρώσεις, με την προσπάθεια να σταματήσει η παράνομη κατεδάφιση τον Ιούλιο του 2005. Με τις διαχρονικές παρεμβάσεις στα δημοτικά συμβούλια, στην πολεοδομία και στο Νομαρχιακό Συμβούλιο το 2007.
Να μη δομηθεί ο ελεύθερος χώρος και το διατηρητέο κτίσμα να αποδοθεί στους κατοίκους σαν χώρος τέχνης και πολιτισμού.
Την στιγμή αυτή δήμος και νομαρχία είναι οι δύο παράγοντες που με την σ΄ταση και βούλησή τους θα καθορίσουν το μέλλον του κτήματος Δουζένη. Τους καλούμε έμπρακτα να υπερασπιστούν το αίτημα των κατοίκων με το οποίο υποτίθεται ότι συμφωνούν – υπενθυμίζοντας ότι η απόκτηση του κτήματος Δουζένη αποτέλεσε εκτός των άλλων προεκλογική δέσμευση της δημοτικής αρχής. Να επιβεβαιώσουν έμπρακτα την πρόθεση τους να αποκτήσουν τον χώρο και όχι να χρονοτριβούν με αδιέξοδες υποσχέσεις.
Ο δήμος να προχωρήσει άμεσα στην αναγκαστική απαλλοτρίωση του χώρου.Και η εταιρεία να αποκαταστήσει άμεσα το διατηρητέο κτίσμα που παράνομα κατεδάφισε.
