Στις 2 Ιουλίου 2007 έφυγε από τη ζωή ο Τάσος Κατής. Το παρακάτω είναι σημείωμα που συνέταξε ο Αλέκος Βαρβέρης αντί βιογραφικού και δημοσιεύθηκε στην “Εποχή” της Κυριακής:
Πίστη δικαίου,
αδιαμεσολάβητη από μηχανισμούς και φτιαξίματα.
Αντικριστός χορός στην Καταιγίδα.
Η ιδιοτροπία της μάχης.
Η Αισιοδοξία. Αν κάτι είναι σωστό μπορεί να γίνει.
Αυτός μπορούσε.
Μεταπολίτευση. Εντεταγμένος στο ΚΚΕ εσωτερικού.
Μάστορας ήχου. Στήνει τις πρώτες ζωντανές συναυλίες.
Η πρώτη γιά το ΕΑΜ. ΕΑΜ ως το τέλος.
Δεκαετία ‘80. Έξω και μέσα στα σχήματα της Αριστεράς. Ασχημάτιστος. Διαχρονικός.
Σεβάστηκε αυτό που ήξερε και ταυτόχρονα εκδήλωσε ένα πνέυμα, αυτό των ταυτόχρονων εκκινήσεων.
Κουλτούρα που σε παρασέρνει.
Βαθιά της υπαίθρου ελευθερία και της πόλης ευαισθησία.
Βηματοδότης.
Ο Τάσος της αμφισβήτησης, της βούλησης, της επικίνδυνης συλλογικότητας.
Το πρόσωπό της.
Δευτέρα 2 Ιούλη 2007, μόλις βραδιάζει.
Ο Τάσος ξεμακραίνει από την παρέα. Παίρνει θέση.
Οι φίλοι αδυνατούν να τον ξεχάσουν και είναι περήφανος γι αυτό.
Έχει κερδίσει.
5 Ιουλίου 2007 ξημερώματα Α.Β.
Υ.Γ. Συγχωρέστε με γιά το αποτέλεσμα. Πιθανόν δεν ανταποκρίθηκα στην υποχρέωση του «σημειώματος». Έζησα μονάχα το δικαίωμα στο Θρήνο.
Αλέκος Βαρβέρης
