Αν και τα έργα ανάπλασης της πλατείας δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, φαίνεται ήδη, η τεράστια για την πόλη μας, ευκαιρία που έδινε η προτεινόμενη από τον δήμο ανάπλαση της πλατείας
Επιβεβαιώνεται έτσι η εκτίμηση που από το καλοκαίρι του 2007 διατυπώναμε δημόσια και γραπτώς(μια και τα γραπτά μένουν), σε παρέμβασή μας στο κέντρο νεότητας, ότι η ανάπλαση "θα μπορούσε να αποδειχθεί ιστορική ευκαιρία για την επανάκτηση της πλατείας από τους κατοίκους της πόλης μας, μια ευκαιρία για την ανάδειξη των διατηρητέων και της πλούσιας ιστορίας της, μια ευκαιρία για να αποκτήσει λειτουργικότητα ως χώρος συνάθροισης, διασκέδασης, ξεκούρασης και αναψυχής, ως χώρος ανοιχτός και φιλικός σε όλες τις κατηγορίες του πληθυσμού της πόλης μας."
΄Όλα αυτά θα μπορούσαν να επιτευχθούν μόνο αν το θέμα της ανάπλασης προσεγγιζόταν από την διοίκηση του δήμου με μια συνείδηση πόλης και όχι με λογιστικό και πρόχειρο τρόπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η διοίκηση προχώρησε στις διαδικασίες των μελετών χωρίς ποτέ να συζητήσει το θέμα σε δημοτικό συμβούλιο, χωρίς να έρθει σε επαφή και διαβούλευση με τους φορείς της πόλης χωρίς να κάνει αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, επιλέγοντας τον δρόμο της μελετοκατασκευής και με μια προμελέτη της τεχνικής υπηρεσίας που είχε το μέγεθος μιάμισης σελίδας… Παρόλα αυτά και -χωρίς να γνωρίζει κανείς το είδος και το χρονοδιάγραμμα των έργων- καθορίστηκε το κόστος στο ύψος των 3.150.000 ευρώ.
Δεν μπορούμε, όμως, παρά να επισημάνουμε ότι ανεξάρτητα από τους πραγματικούς λόγους που επέβαλλαν στον κ δήμαρχο αλλαγή θέσης, σε σχέση με τους καταστηματάρχες, στο κέντρο της πλατείας, το μέχρι στιγμής αποτέλεσμα μιας πλατείας χωρίς προστεγάσματα και κλειστούς κοινόχρηστους χώρους είναι απολύτως θετικό. Αποδεικνύεται δε περίτρανα ότι το μόνο που έλειπε όλα αυτά τα χρόνια για να εξαλειφθούν οι παρανομίες με τα παράνομα στέγαστρα ήταν η πολιτική βούληση του δημάρχων. Δήμαρχοι, ανεξαρτήτως κόμματος και πολιτικής προέλευσης, οι οποίοι επέμεναν από το 1998 και εντεύθεν, να εκχωρούν, παρανόμως, το δημόσιο χώρο της πλατείας σε ιδιωτικά συμφέροντα που, προοδευτικά την έκλεισαν διαμορφώνοντάς την σε προέκταση των καταστημάτων τους.
Και μπορεί η αναγκαιότητα να πληρωθεί ,έγκαιρα και χωρίς ανεπιθύμητες εμπλοκές με το συμβούλιο της επικρατείας, ο εργολάβος , να επέβαλλε στον κ Δήμαρχο την μη τοποθέτηση του ενιαίου στεγάστρου που η αρχική μελέτη προέβλεπε , όμως η πρόσφατη(Νοέμβριος 2009) συνέντευξη του αντιδημάρχου κ Ανδριανάκη στην τοπική εφημερίδα φλυαρία αφήνει παράθυρο για την μελλοντική του τοποθέτηση ,που όμως θα είναι εξίσου παράνομο με τα στέγαστρα που μόλις ξηλώθηκαν...
Η συνέντευξη μάλιστα του κ αντιδημάρχου είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική τής έλλειψης οποιουδήποτε στρατηγικού σχεδιασμού μιας και φαίνεται ότι η διοίκηση θα κάνει τώρα, δηλαδή εκ των υστέρων, μελέτη για την διαχείριση της κυκλοφορίας στην πλατεία!!
Μπορεί επίσης κανείς να ισχυριστεί ότι είναι βιώσιμη μια ανάπλαση της πλατείας που δεν έχει πάρει υπόψη όλους τους μελλοντικούς σχεδιασμούς για το μετρό ή το κτίριο του δημαρχείου; Εκτός και αν η πρόσφατη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου που ομόφωνα αποδέχτηκε το αίτημα του εμπορικού συλλόγου για διεκδίκηση σταθμού μετρό στην πλατεία, είναι για τα μάτια του κόσμου και ο δήμαρχος δεν έχει καμία πρόθεση να την προωθήσει στα σοβαρά…
Υπόθεση που άλλωστε επιβεβαιώνεται και από πρόσφατες τοποθετήσεις του δημάρχου μας στο δημοτικό συμβούλιο της 26/7/09 αλλά και στην εφημερίδα «Αμαρυσία»(Δεκέμβριος 2009) με τις οποίες αρνείται την σκοπιμότητα μιας τέτοιας διεκδίκησης.
Πιστεύουμε επίσης ότι , παρά την σημαντική βελτίωση που τα έργα έφεραν ,η εικόνα της κατατεμαχισμένης από τους δρόμους πλατεία αδικεί την πόλη και τους κατοίκους της. Πολύ περισσότερο μας προσβάλει η εικόνα μιας πλατείας που σε μεγάλο μέρος της, ιδιαίτερα στην νότια πλευρά της συνεχίζει να παραμένει έρμαιο των αυθαιρετούντων καταστηματαρχών. Γι αυτό και από το 2008 είχαμε καταθέσει στο δημοτικό συμβούλιο πρόταση για την εφαρμογή των αποφάσεων του συμβουλίου της επικρατείας, δυστυχώς χωρίς να βρούμε τότε ανταπόκριση από την δημοτική αρχή. Αντίθετως μάλιστα είχαμε δεχθεί απίστευτες προσωπικές επιθέσεις ακόμη και για το γεγονός ότι δημοσιοποιήσαμε τις απόψεις μας για την ανάπλαση με ειδικό έντυπο τεύχος το καλοκαίρι του 2007.
Η θέση μας:
Εμείς έγκαιρα, από το καλοκαίρι του 2007 και σε αντίθεση με τη δημοτική αρχή καταθέσαμε δημόσια ένα σύνολο προτάσεων με τη φιλοδοξία να συμβάλουμε στο δημόσιο διάλογο για την τύχη της πλατείας. Η θέση μας για την πλατεία μπορεί να συνοψιστεί στο τετράπτυχο:
ενοποίηση , πεζοδρόμηση- δενδροφύτευση, ανάδειξη των διατηρητέων, επανάκτηση του δημόσιου χώρου από τα καταστήματα.
Φανταστείτε μια πλατεία όπου σε αυτήν θα έχουν την θέση τους η κρήνη της Δούκισσας της Πλακεντίας, το κτίριο του εργατικού κέντρου που το κατάντησαν ουρητήρια, το μνημείο της αντίστασης, τα διατηρητέα καφενεία, ο ανδριάντας του Γέρου του Μοριά, τα απομεινάρια του οθωμανικού νεκροταφείου δίπλα στην εκκλησία, το διοικητήριο και το σπίτι του Πασά .
Μια πλατεία χωρίς υψομετρικές διαφορές, χωρίς το χουντικό μνημείο και χωρίς αυτοκίνητα. Δενδροφυτεμένη, με οάσεις δροσιάς,και αξιοποίηση του υγρού στοιχείου της ρεματιάς σε σύνδεση με τον χώρο της οδού Γυφτόπουλου μετά την απομάκρυνση των παράνομων σταθμών των λεωφορείων..
Μια πλατεία με παιδιά, με μικρό υπαίθριο θέατρο, παγκάκια, υπαίθριο εμπόριο, τόπο ξεκούρασης συνεύρεσης , βόλτας και αναψυχής. Ένα χώρο πολιτισμού σε αρμονία με ένα κτίριο δημαρχείου στο δημοτικό οικόπεδο (που σήμερα αξιοποιείται από τους ιδιώτες ως πάρκιγκ) σε ανθρώπινες διαστάσεις, χωρίς εξάντληση του συντελεστή δόμησης και χωρίς μεταφορά του συνόλου των υπηρεσιών που επιβαρύνουν τις κυκλοφοριακές ροές.
Μια πλατεία με σταθμό μετρό όπως προβλεπόταν στο γενικό πολεοδομικό του 1989(και δεν έγινε ποτέ ,προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα οικονομικά συμφέροντα που προσδοκούν υπεραξίες από την αλλαγή χρήσης σε αδόμητες περιοχές),ικανό να ενισχύσει αποφασιστικά το εμπορικό κέντρο αλλά κυρίως την μετακίνηση των χαλανδραίων με μέσα μαζικής μεταφοράς χωρίς τις αρνητικές συνέπειες των αλλαγών χρήσης κοντά στο κέντρο.
Είναι σαφές ότι η λειτουργία σταθμού μετρό στο κέντρο της πόλης που έχει πλέον οριστικά διαμορφωθεί, και έχει από το ισχύον γενικό πολεοδομικό χρήσεις γης πολεοδομικού κέντρου, δεν θα είχε τις αρνητικές συνέπειες της αλλαγής χρήσεων και της ανεξέλεκτης οικοδόμησης που έχουν οι σταθμοί σε αδόμητες περιοχές όπως της Δουκίσης Πλακεντίας, περιοχή στην οποία η διοίκηση προτείνει την λειτουργία τεράστιου εμπορικού κέντρου 5 οικοδομικών τετραγώνων. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που η ΣΤάΣΗ πολύ έγκαιρα, ήδη από το 1998 πρότεινε την ίδρυση του σταθμού της πλατείας και όχι την επιλογή της δουκίσσης Πλακεντίας.
Είναι να απορεί κανείς γιατί η διοίκηση του δήμου αρνήθηκε κατηγορηματικά να συζητήσει σοβαρά μια παρόμοια οπτική και προτίμησε πολυέξοδα μπαλώματα που βελτίωσαν μεν σημαντικά ,όμως δεν αντέστρεψαν αποφασιστικά την εικόνα του κέντρου της πόλης
