Η «μάχη του Χαλανδρίου» δηλαδή οι συγκρούσεις των γηγενών κατοίκων της περιοχής με Τουρκικές δυνάμεις που βρίσκονταν στην Αττική έγινε το Νοέμβριο του 1821, δηλαδή 189 χρόνια πριν.
Ο κ. Ζαφειρόπουλος ανέλαβε για πρώτη φορά δήμαρχος 8 χρόνια πριν.
Πλήν όμως η ανακήρυξη της 2ας Νοεμβρίου σε τοπική εορτή και τα αποκαλυπτήρια του μνημείου «για τη μάχη του Χαλανδρίου» στο Πάρκο της οδού Αποστολοπούλου -«με κάθε επισημότητα»- έγιναν ακριβώς πέντε ημέρες πριν από τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.
Τυχαίο; Δεν νομίζω...
Κώστας Ευθυμίου
Επισυνάπτεται το δελτίο τύπου του δήμου:
ΔΗΜΟΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
210 6860730, 210 6860740
email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Χαλάνδρι, 5 Νοεμβρίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου «για τη μάχη του Χαλανδρίου» στο Πάρκο της οδού Αποστολοπούλου πραγματοποιήθηκε με κάθε επισημότητα την Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010 και ώρα 18.00.
Ο Δήμαρχος Χαλανδρίου κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο και εν συνεχεία τελέσθηκε επιμνημόσυνη δέηση για τα θύματα της μάχης.
Η ιστορία «της μάχης του Χαλανδρίου», συνοπτικά, όπως την ανέσυρε από τον ιστορικό λήθαργο ο συνδημότης μας ιστοριοδίφης κ. Νίκος Γ. Παπαγεωργίου, έχει ως εξής:
Τον Σεπτέμβριο του 1821, 60 Αλβανοί στρατιώτες του πασά της Ευβοίας Βρυώνη ήλθαν από την πόλη των Αθηνών να λαφυραγωγήσουν. Τους αντιμετώπισαν 70 Χαλανδραίοι υπό τους οπλαρχηγούς Αναστάσιο Λέκκα και Δημήτρη Σκευά Χασιτέα. Τους νίκησαν αφού άφησαν επί του πεδίου της μάχης 6 νεκρούς και δυο άλογα.
Όταν το πληροφορήθηκε ο πασάς Βρυώνης επιτέθηκε εναντίον του Χαλανδρίου με ιππικό και 500 πεζούς. Οι επαναστατημένοι Έλληνες τους αντιμετώπισαν με γενναιότητα. Ο ίδιος ο πασάς κινδύνευσε από τον Δήμο Ρουμπέση ο οποίος κρατούσε το χαλινάρι του αλόγου του αλλά φονεύτηκε.
Ντροπιασμένος ο πασάς πέταξε το χρυσό σπαθί του για να σωθεί και έφυγε για την Εύβοια.
Το σπαθί προσφέρθηκε επίσημα στον Οδυσσέα Ανδρούτσο στην Αγία Ειρήνη των Αθηνών.
Στις 2/11/1821 νέα επίθεση από τους Τούρκους εναντίον του Χαλανδρίου. Γίνεται φοβερή μάχη, οι Έλληνες νίκησαν τους Τούρκους οι οποίοι και εγκατέλειψαν 32 νεκρούς. Από τους Έλληνες σκοτώθηκε ο αρχηγός τους Αναστ. Λέκκας και ένας στρατιώτης.
Εκτός από τα αποκαλυπτήρια του μνημείου, ο δήμος Χαλανδρίου ευαισθητοποιημένος και σε πολιτιστικά θέματα συζήτησε το ως άνω θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο το οποίο αποφάσισε ομόφωνα όπως η 2α Νοεμβρίου καθιερωθεί (σε πρώτη φάση) στα σχολεία ως τοπική εορτή, θεωρώντας ότι η ιστορική μνήμη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας μιας πόλης και αποτελεί παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές που δικαιούνται και οφείλουν να γνωρίζουν την πορεία του τόπου τους.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
