Στάση στο Χαλάνδρι

Από τις αρχές του καλοκαιριού σε διάφορες «έγκριτες» κατά τα άλλα εφημερίδες κυκλοφορούσαν πληροφορίες - σενάρια που αφορούσαν την «τρομοκρατία» και την επερχόμενη εξάρθρωσή της. Σε αυτά τα σενάρια, οι φωτογραφιζόμενοι ως «ύποπτοι» παρουσίαζαν μία σημαντική διαφορά από τους «συνήθεις υπόπτους» άλλων εποχών. Φαίνονταν να ανήκουν ιδεολογικά στον αντιεξουσιαστικό χώρο, είχαν δραστηριοποιηθεί ποικιλοτρόπως το Δεκέμβρη που μας πέρασε (αυτό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να είσαι σήμερα τρομοκράτης), ενώ η υποτιθέμενη δράση τους ταυτιζόταν έντεχνα και με άλλες, μαζικές δραστηριότητες του ίδιου πολιτικού χώρου (διαδηλώσεις, καταλήψεις κτηρίων που λειτουργούν σαν πολιτιστικοί χώροι κλπ).

Αισίως βαδίζουμε προς την τρίτη εκλογική αναμέτρηση τα τελευταία δύο χρόνια. Και  τα δύο μεγαλύτερα κόμματα διαγκωνίζονται για την εξουσία, όχι υποσχόμενα καλύτερες μέρες - αυτές τις έχουμε ξεχάσει από καιρό – αλλά για το ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τη νέα οικονομική κρίση.