Menu

stasibanner

ΑντίΣΤαΣΗ στην πόλη. ΑντίΣΤαΣΗ στη χώρα. ΑντίΣΤαΣΗ για πάντα

gantalf

Το 2014 στον δήμο Χαλανδρίου συνέβη ένα πολιτικό ατύχημα από αυτά που δεν συμβαίνουν συνήθως.

Οι καθεστωτικές παρατάξεις που διοικούσαν με την μία η την άλλη την πόλη για 30 χρόνια έχασαν την εξουσία. Ο παιδεραστής εκλογικός νόμος που βίαζε ότι ήταν κάτω από τον δήμαρχο με ειδικότητα στα ποσοστά του 3 ή 5% και κυρίως την αριστερά, ήρθε η ώρα να ασελγήσει και πάνω τους και να τους βάλει εκεί που για χρόνια βρίσκονταν οι αντίπαλοι.

Προφανώς οι λόγοι του ατυχήματος δεν ήταν αυτοί. Κάποιοι φανερώθηκαν με σαφήνεια σε όσους βρέθηκαν στην μεριά της διοίκησης με το που αυτή εγκαταστάθηκε στις υπηρεσίες του δήμου.

Ας το καταλάβουν λοιπόν όλοι ότι ο δήμος Χαλανδρίου τον Σεπτέμβριο του 2014 ήταν απλά παρατημένος. Μας υποδέχτηκε ως καλωσόρισμα σε μία γυάλα με κλειδιά στο γραφείο του δημάρχου. Η σεμνή τελετή παράδοσης παραλαβής ήταν μία δεκάλεπτη συνάντηση με αυτήν και με τον πρώην δήμαρχο και έτερον ουδέν.

Μετά άρχιζε το ψάξιμο. Στην νομική υπηρεσία ψάχναμε τους φακέλους με τις υποθέσεις που ήταν άφαντοι καθώς οι δικηγόροι της κανονικότητας, τους είχαν πάρει σπίτια τους. Στην τεχνική υπηρεσία ψάχναμε τους κωδικούς για να μπούμε στους υπολογιστές του αντιδημάρχου. Όταν τους βρήκαμε διαπιστώθηκε ότι είχε να διαβαστεί email για μήνες. Στους servers ψάχναμε την εφαρμογή του gis που κόστισε 600.000 € και είχε καταστραφεί τον Φεβρουάριο του 2014 έτσι απλά. Στην δε καθαριότητα ψάχναμε το φορτηγό που κλάπηκε ολόκληρο βγαίνοντας από την κεντρική είσοδο. Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε αρκετή δουλειά...

Το ότι ο ΣΚΑΙ έκανε ρεπορτάζ τις πρώτες μέρες της διοίκησης από τις ασυντήρητες παιδικές χαρές το αφήνουμε μαζί με τα τελεσίγραφα για το ΧΕΥ 8, τους τσιγγάνους του καταυλισμού και τα οικόπεδα της αποκεντρωμένης και δεκάδες άλλα πράγματα που έστελνε ο παλιός κόσμος από την προ ατυχήματος εποχή. Θα ήταν η αρχή των πολλών μηνυμάτων που πολυάριθμοι πολύχρωμοι εκπρόσωποι αυτού του κόσμου θα μας έστελναν όλα τα επόμενα χρόνια

Οι υπηρεσίες του δήμου στον ένα ή στον άλλο βαθμό βρίσκονταν σε καθεστώς μη διοίκησης. Ο καθένας έκανε ότι η συνείδησή του του επέβαλε. Η κύρια σχέση που καθόριζε τα πάντα ήταν δεν σας ενοχλούμε δεν μας πειράζετε και έχει ο θεός. Και βέβαια σε ένα τέτοιο κήπο υπήρχαν πολλά ανθισμένα λουλούδια που χαίρονταν την θαλπωρή της σχέσης: από διευθυντές του 4ωρου και πλασματικές ή ανύπαρκτες παρουσίες προσωπικού, μέχρι υπαλλήλους που έκοβαν μονέδα και γραφεία που λειτουργούσαν για να κρατάνε συναλλαγματικές. Ευτυχώς βέβαια που δεν υπήρχαν μόνο αυτά.

Είναι απολύτως σαφές πως μεγάλο κομμάτι του δήμου που γνώριζε την επικρατούσα κατάσταση ήξερε πως κάποτε αυτό θα τελείωνε. Δεν το γνώριζε όμως το πολιτικό προσωπικό που αξίωνε την συνέχεια. Για αυτούς ήταν αδύνατο να χαθεί η εξουσία καθώς η θεώρηση των πραγμάτων γινόταν από σχέση ιδιοκτησίας απέναντι στον δήμο στην καθημερινότητα του, απέναντι στον καθένα.

Για πολύ καιρό κανείς μπορούσε να ακούσει τοποθετήσεις στο δημοτικό συμβούλιο τμημάτων της αντιπολίτευσης που μιλούσαν σαν να διοικούν τον δήμο σαν να βρίσκονται από πάνω. Πηγαίναμε να πληρώσουμε συνδρομές σε κολυμβητήρια και δημοτικά προγράμματα για τις οικογένειές μας και απορούσαν οι υπάλληλοι για το τι κάνουμε. Ταυτόχρονα έκπληκτοι καταλαβαίναμε ότι απλά πράγματα που ισχύουν για όλους πχ να πληρώνει ο αιρετός την κλήση της δημοτικής αστυνομίας όχι μόνο ήταν αδιανόητο αλλά ήταν και προσβλητική η σκέψη ότι ο εκλεγμένος μπορεί να στηθεί στον γκισέ του πρωτοκόλλου για ένσταση. Μετά βρήκαμε τα φακελάκια που τοποθετούσαν τις κλήσεις που ο καθένας ήθελε να σβήσει, ενθύμιο και αυτό της εποχής της κανονικότητας και απαντήσαμε την απορία.

Οι σχέσεις αυτές που συναντήσαμε δεν υπήρχαν μόνο στο εσωτερικό του δήμου καθόριζαν και τον τρόπο που λειτουργούσαν τα πράγματα και προς τα έξω. Διαμεσολαβήσεις και εξυπηρετήσεις ακόμα και στα πλέον απίθανα πράγματα που η απλή διεκπεραίωση μίας δημοτικής διαδικασίας θα έδινε λύση. Αναρίθμητες οι περιπτώσεις όπου αιτούμενοι δημότες το οτιδήποτε, ένοιωθαν ότι μετέπιπταν στην κατηγορία του «ωφελούμενου» όταν η απλή λειτουργία της διοικητικής μηχανής του δήμου διεκπεραίωνε το αίτημά τους : Αυτομάτως οι αντιδήμαρχοι δέχονταν την ευαρέσκεια, το φιλικό χτύπημα στην πλάτη για την διαμεσολάβησή τους στην λύση του όποιου ζητήματος. Διαμεσολάβηση που δεν γινόταν ποτέ γιατί δεν χρειαζόταν να γίνει. Απλά είχε αντικατασταθεί ο μηχανισμός του ρουσφετιού με την λειτουργία των υπηρεσιών.

Ο δήμος αυτός της συνδιαλλαγής και της πολιτικής ομηρίας εργαζομένων και κατοίκων έχει τελειώσει. Τον τέλειωσε η διοίκηση Ρούσσου καθώς δεν υπάρχουν πια δικοί μας και ημέτεροι ούτε μέσα στους εργαζόμενους ούτε μέσα στην πόλη και η εφαρμογή κοινών κανόνων και ισονομίας ως μπούσουλα για την διαχείριση της μυρμηγκόμπαλας του Χαλανδρίου είναι ο αντίποδας των πρακτικών της κανονικότητας. Είναι τμήμα αυτού που περιγράφεται στα βιβλία των παιδιών μας στο σχολείο ως δημοκρατία και έχει αρκετή διαφορά με το αφήγημα που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στον δήμο αλλά και σε όλη την χώρα.

Αυτό είναι τμήμα της ιστορίας των ανθρώπων που διοίκησαν την πόλη για δεκαετίες χτίζοντας τζάκια και τις σχέσεις εξουσίας που τους έκανε να θεωρούν αυταπόδεικτα ότι έχουν σχέσεις ιδιοκτησίας απέναντί μας. Το πολυάριθμο παζλ ανθρώπων και συνδυασμών που έφερε η απλή αναλογική στο Χαλάνδρι σε μεγάλο βαθμό διεκδικεί την εκπροσώπηση αυτών των σχέσεων. Όπως και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι κάνουν με τους μηχανισμούς τους σε όλη την χώρα.

Τι ζητάει λοιπόν η Αντίσταση με τους πολίτες και η διοίκηση Ρούσσου στο εκλογικό περιβάλλον του 2019 στο Χαλάνδρι. Ζητάει να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των κατοίκων υπερασπιζόμενη τον δημόσιο χώρο ως το μοναδικό σημείο που ένα κοινό μέλλον για την κοινωνία μας μπορεί να οικοδομηθεί, υπερασπιζόμενη το δικαίωμα του καθενός στην πόλη του. Ζητάει την ψήφο του λάου της πόλης υποστηρίζοντας την ανάγκη να τελειώνουμε με τους ανθρώπους , τις πρακτικές και τα σύμβολα που διαμόρφωσαν το ναυάγιο της απαξίωσης του δήμου που τα χρόνια της κανονικότητας μας φόρεσαν ως φυσική επιλογή, μιας εξελικτικής διαδικασίας ενός δικού τους Δαρβίνου όπου αντικαθιστά τους νόμους της εξέλιξης με τους νόμους της αγοράς.

Ζητάει το χώρο και τον χρόνο στην πόλη του Χαλανδρίου να επιβάλει δικαιοσύνη και δημοκρατία για τον λαό της , να κάνει δηλαδή κάτι που δεν έγινε πότε σε αυτή την χώρα.

Στο αφήγημα της τελευταίας  η συντροφιά του δαχτυλιδιού που είχε ορκιστεί να την σώσει από τα Ορκ  δεν τα κατάφερε. Μπαίνοντας στο βουνό του Χαμού ο δικός μας Φρόντο δεν πέταξε το δαχτυλίδι στη λάβα του Ηφαιστείου, αλλά το κράτησε για την πάρτη του για να το κοιτάει το μάτι του Σάουρον στην Μαύρη Πύλη όπως έκανε ο Ισιλντουρ στην μεγάλη μάχη πολλά χρόνια πριν. Ο μάγος της δεν κέρδισε τον Σάρουμαν δεν έγινε ποτέ λευκός και παράμεινε για πάντα γκρίζος ενώ τα ξωτικά της έφυγαν άπρακτα από την Μέση Γη. Ο χρυσός του βουνού των Νάνων θα μείνει πάντα αποκλεισμένος στο Έρεμπορ για την γενιά των ανθρώπων από τους δράκους που το φυλάνε και όλοι εμείς τα Χόμπιτ δεν θα μπορούμε να χαρούμε το Σαίρ ούτε να βγούμε πια έξω από τα σπίτια μας.

Στην Ελλάδα του σήμερα το μόνο παραμύθι που υπάρχει είναι αυτό που έγραψε ο Τόλκιν. Τα υπόλοιπα θα γραφτούν από την πίστη μας και τις δυνάμεις μας να αλλάξουμε τα πράγματα εκεί που φτάνει το χέρι μας, στην πόλη που ζούμε και για τα επόμενα 4 χρόνια, συνεχίζοντας το πολιτικό ατύχημα που μας ξεστράτισε από το θαύμα της κανονικότητας το 2014. Και αυτό δεν θα είναι παραμύθι σίγουρα.

Διαβάστε περισσότερα...

Χορεύοντας με τους λύκους της αγοράς το 2019

     Παίρνοντας την απόφαση να αξιοποιηθεί ότι υπήρχε από μελέτη στον δήμο προκειμένου να αναπτυχθούν οι υποδομές της πόλης έγιναν μία σειρά από επαφές προκειμένου η μελέτη για την ανάπτυξη δικτύου ομβρίων στην Χαλάνδρι που υπήρχε σχεδόν έτοιμη να μπορέσει να οδηγήσει σε έργο και στην αντιπλημμυρική θωράκιση της πόλης.

Διαβάστε περισσότερα...

Οι αναπόφευκτες συγκρίσεις των παιδικών σταθμών με την εποχή της "κανονικότητας".

Η σύγχρονη επιστήμη αντιλαμβάνεται τους παιδικούς σταθμούς ως σχολεία: υπάρχει καθημερινό πρόγραμμα, διευθύντρια, δασκάλες σε κάθε τάξη. Ευτυχώς μαθήματα δεν υπάρχουν παρά μόνο παιχνίδι. Ο πυρήνας της καθημερινότητας του είναι το παιδαγωγικό πρόγραμμα μεταξύ του πρωινού και του μεσημεριανού. Υπάρχει ώρα προσέλευσης κανόνες και υποχρεώσεις. Αυτά συμβαίνουν διεθνώς και εν μέρει στην χώρα μας

Διαβάστε περισσότερα...

Η προσχολική αγωγή και οι άνθρωποί της η μεγαλύτερη επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό που έκανε ο δήμος Χαλανδρίου την πενταετία 2014-2019

Μόνο τυχερός μπορεί να νοιώσει κάποιος που έχει την τύχη και την χαρά να γίνει γονιός. Τύχη και χαρά που μπορεί να γίνει διπλή όταν καταλάβει ότι υπάρχει μια ολόκληρη επιστήμη που που βοηθά το παιδί του και αυτόν να αντιληφθούν την μοναδικότητα που έχει η ευτυχέστερη ηλικία του ανθρώπου: αυτή της προσχολικής ηλικίας.

Διαβάστε περισσότερα...

¨Οχι στο κατώφλι του σπιτιού μου και την γειτονιά μου

Η υπόθεση της κοινόχρηστης χρήσης του οικοπέδου με αριθμό ΧΕΥ 9 και η επιπόλαιη και ευκαιριακή εκμετάλλευση κάποιων δημοτικών παρατάξεων λόγω εκλογών για το θέμα της χρήσης του.

Διαβάστε περισσότερα...

Ιστορία κανονικότητας των διοικήσεων Κουράση - Ζαφειρόπουλου - Βάσιου αριθ.3: το δημοτικό parking

Πώς το δημοτικό πάρκιγκ μέσα στην κεντρική πλατεία δεν πλήρωνε δημοτικά τέλη ύψους 100.000 μόνο για την τελευταία 5ετία και δεν είχε ούτε καν ρολόι ΔΕΗ.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ενεργειακή αναβάθμιση των δημοτικών κτηρίων και έξυπνοι μετρητές ενέργειας

Η προσπάθεια διαχείρισης των ενεργειακών αναγκών των δημοτικών κτηρίων & εγκαταστάσεων (σχολεία, χώροι άθλησης & ψυχαγωγίας, δημαρχείο, τεχνικές εγκαταστάσεις, δίκτυα δημοτικού φωτισμού κλπ), που θα οδηγήσει στον περιορισμό των εξόδων κάλυψης των ενεργειακών αναγκών και την πιθανή δημιουργία εσόδων για τον δήμο, αυξάνοντας την δυνατότητα διάθεσης πόρων σε κοινωνικές και άλλες δράσεις, αποτελεί βασικό στόχο για την πολιτική της διαχείρισης του Δήμου για την επόμενη θητεία.

Διαβάστε περισσότερα...