Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Νέα δικαστική νίκη για την Ρεματιά και την προστασία της: καμία τακτοποίηση χρήσης δεν υπερισχύει του ΠΔ προστασίας της

Η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής – ΕΠΖ από εδώ και εξής - στην τελευταία συνεδρίαση της διοίκησης Κουράση τον Αύγουστο του 2014 και συγκεκριμένα στις 21-8 πήρε ομόφωνη απόφαση να μην ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας του κατατήματος Da Nonna.

Το κατάστημα βρισκόταν επί της οδού Γρίβα 28 σε περιοχή που προστατεύεται από το προεδρικό διάταγμα της Ρεματιάς. Ως εκ τούτου θα έπρεπε να είχε κλείσει οριστικά σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του προεδρικού διατάγματος προστασίας της Ρεματιάς από το 1998.

Στην τότε συνεδρίαση είχαν παρέμβει κάτοικοι της περιοχής που ζητούσαν την ανάκληση της λειτουργίας του εστιατορίου όπως και εκπρόσωποι του καταστήματος.
Η επιτροπή παρά το γεγονός της καταφανούς παρανομίας που υπήρχε όπως και του γεγονότος ότι η εισήγηση του νομικού συμβούλου του δήμου ζητούσε την ανάκληση της άδειας λειτουργίας του ΚΥΕ, ομόφωνα - παρόντα ήταν μόνο 5 μέλη της διοίκησης – αποφάσισε την μη ανάκληση της άδειας!!!

Στην συνέχεια οι κάτοικοι της περιοχής προσέφυγαν στην αποκεντρωμένη κατά της απόφασης η οποία ακύρωσε την απόφαση του 2014. Ακολούθως η ΕΠΖ του δήμου σε νέα συνεδρίαση τον Μάρτιου του 2015 αποφασίζει την ανάκληση της άδειας λειτουργίας του καταστήματος που κυρώνεται με την απόφαση δημάρχου 21/4/2015.

Το κατάστημα προσφεύγει αλλά ο δήμος κερδίζει την αίτηση αναστολής. Επί αυτής της προσφυγής βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου  πριν λίγες μέρες (25ο τριμελές πρωτοδικείο Αθηνών) η οποία απορρίπτει τις αιτιάσεις  του καταστήματος για συγκεκριμένους λόγους:

α) η τακτοποίηση του Ν.4178/2013 που υπέβαλλε το κατάστημα ως προς την αλλαγή χρήσης δεν μπορούσε να θεραπεύσει την μη επιτρεπόμενη χρήση γης, ήτοι τη λειτουργία ΚΥΑ σε περιοχή αμιγούς κατοικίας σύμφωνα με τις διατάξεις του ΠΔ του 1995. Επιπλέον το δικαστήριο έκρινε ότι δεν εμπίπτουν τα ΚΥΕ στα εμπορικά καταστήματα που επιτρέπονται σε περιοχές αμιγούς κατοικίας καθότι δεν εξυπηρετούν καθημερινές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής, ούτε ανάγκες στοιχειώδεις για τη διαβιωσή τους.

β) δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι μεταβατικές διατάξεις του Ν.2831/2000 περί διατήρησης των χρήσεων γης μέχρι την έγκριση ζωνών υποδοχής δραστηριοτήτων καθώς οι διατάξεις αυτές δεν αφορούν περιπτώσεις όπου οι χρήσεις γης έχουν καθορισθεί πάγια όπως εν προκειμένω με το ΠΔ προστασίας της ρεματιάς και οι οποίες (διατάξεις του ΠΔ περί ορισμού της Β ζώνης ως αμιγούς κατοικίας) υπερισχύουν ως ειδικότερες.

γ) η ανάκληση της άδειας του καταστήματος δεν παραβιάζει της αρχές της χρηστής διοίκησης και τις διατάξεις του α.ν.261/1968 ( περί χρονικού ορίου 5 ετών για την ανάκληση παρανόμων πράξεων της διοίκησης) καθότι έγινε για λόγους προστασίας υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος και ειδικότερα της προστασίας του περιβάλλοντος της ρεματιάς.

Δεν βάζει η απόφαση του δικαστηρίου τέλος μόνο στην υπόθεση του συγκεκριμένου ΚΥΕ. Είναι σαφές ότι ήδη οι δικηγόροι του δήμου ενημερώνουν τους φακέλους των υπολοίπων εκκρεμών υποθέσεων που βρίσκονται στα δικαστήρια και αφορούν παράνομες δραστηριότητες στην ρεματιά καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος όπου τα ίδια επιχειρήματα από ανάλογα συμφέροντα εγείρονται προκειμένου να αντιμετωπιστεί η νομιμότητα και η ουσία.

Βάζει τέλος και στην υποκρισία των προηγούμενων διοικήσεων που η όπως και όπου λάχει επιχειρηματική δραστηριότητα αποτελεί κάτι που η πολιτεία πρέπει να προσκυνάει και να εξυπηρετεί κατά προτεραιότητα. Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες μπορεί κανείς να δει τι περιγράφει η απόφαση της συνεδρίασης του 2014 όπως φαίνεται στην διαύγεια:

"...Στην προκείμενη περίπτωση, στη ρεματιά Χαλανδρίου – Πεντέλης, η οποία χαρακτηρίστηκε ως προστατευόμενο τοπίο το έτος 1995 με το προαναφερόμενο Προεδρικό διάταγμα, επιβλήθηκαν περιορισμοί στη δόμηση και λειτουργία Κ.Υ.Ε.,αναλόγως της θέσης τους στις καθοριζόμενες ζώνες Α΄ ή Β΄ σε μια ευρύτερη περιοχή η οποία χαρακτηρίσθηκε ως αμιγούς κατοικίας, υπήρξε δε πρόβλεψη για την ανάκληση και μεταφορά των ΚΥΕ που προϋπήρχαν της εφαρμογής του σε συγκεκριμένο χρονικόδιάστημα. Παρότι η περιοχή χαρακτηρίστηκε ως αμιγούς κατοικίας κάτι που αποκλείει την ίδρυση και λειτουργία εντός αυτής καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, αρκετά καταστήματα που λειτουργούσαν πριν την περίοδο της εφαρμογής του ΠΔ εξακολουθούν να λειτουργούν. Στις 11/07/1994 είχε δοθεί από το τότε αρμόδιο Α/Τα Χαλανδρίου η υπ' αριθμόν 1020/12487/3-Ε άδεια για λειτουργία ΚΥΕ (σημειώνεται ότι η πολεοδομική άδεια είχε εκδοθεί για κατάστημα μετά μαγειρείου) στην ομόρρυθμη εταιρεία Α.Τσόκαλη - Ι. Τσόκαλης ΟΕ, στο ακίνητο επί της οδού Γρίβα 18 όπου βρίσκεται σήμερα το εστιατόριο DA NONNA, της εταιρείας με την επωνυμία «ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΙΚΕ».

Στις 26.5.2003 έγινε από το δήμο αντικατάσταση της αδείας λόγω μεταβιβάσεως στη εταιρεία «ΑΦΟΙ ΤΣΟΚΑΛΗ Ο.Ε» (άδεια υπ΄αρ. 3657/26.5.2003) στη συνέχεια δε εκδόθηκε η υπ' αρ. 22978/9-11-2012 άδεια σε αντικατάστασή της λόγω μεταβιβάσεως της προηγούμενης άδειας. Επομένως προκύπτει ότι ούτε το έτος 1995 και στη συνέχεια μέχρι το έτος 1998 (πάροδος 3ετίας) ούτε μεταγενεστέρως δεν ανακλήθηκε η σχετική άδεια, μάλιστα δε το έτος 2003 ισχύοντος του Προεδρικού ιατάγματος, εκδόθηκε διοικητική πράξη τροποποιητική της άδειας αυτού. Η διοικητική αυτή πράξη δεν έχει έως σήμερα ανακληθεί ακόμη και αν είναι παράνομη.

Εξ ετέρου είναι προφανές ότι οποιαδήποτε μετά από τόσο χρόνο ανάκληση της αδείας (αρχική άδεια 1994, αντικατάσταση 2003, νέα αντικατάσταση 2012) θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στα συμφέροντα, ιδίως οικονομικά του θιγόμενου πολίτη (μίσθωση ακινήτου, αγορά εξοπλισμού, δαπάνες μεταφοράς, απώλεια φήμης και πελατείας κλπ), ο οποίος λειτούργησε προφανώς καλόπιστα και μέσα στα πλαίσια του νόμου, στηριζόμενος στις αποφάσεις της διοικήσεως τυχόν δε σήμερα ανάκληση της αδείας σαφώς παραβιάζει τις αρχές τις αναλογικότητος και την αρχή της εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση και μάλιστα με ευθύνη της διοίκησης και άνευ ευθύνης του διοικουμένου.

Η ήπια λειτουργία του εν λόγω Κ.Υ.Ε. και η μη όχληση του περιβάλλοντος, η έλλειψη οιασδήποτε καταγγελίας ή διαμαρτυρίας από τη λειτουργία αυτού υπό οποιαδήποτε διεύθυνση, ως εκ της θέσεώς του δε στη ζώνη Β΄ και της μορφής του, συνηγορούν στην έλλειψη διαταράξεως του περιβάλλοντος, της αρμονίας του τοπίου και τη μη ύπαρξη υπερτέρου δημοσίου συμφέροντος, αποτελεί δε γεγονός ότι το εν λόγω ΠΔ επί μία
εικοσαετία περίπου δεν έχει εφαρμοσθεί κατά τις προβλεπόμενες σ' αυτό υποχρεώσεις της Κεντρικής Διοίκησης.

2) Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 26 του Ν. 2831/2000 όπως αυτός ισχύει σήμερα(αρθρ. 31 παρ. 4 του Ν. 3325/2005) «Νομίμως υφιστάμενες χρήσεις κτιρίων ή εγκαταστάσεων σε περιοχές στις οποίες καθορίζονται ή μεταβάλλονται οι χρήσεις γης διατηρούνται εκτός αν ορίζεται διαφορετικά με την κανονιστική πράξη καθορισμού ή μεταβολής των χρήσεων. Στις περιπτώσεις που ορίζεται διαφορετικά, καθορίζεται υποχρεωτικά και ο χρόνος απομάκρυνσης των μη επιτρεπόμενων χρήσεων, ο οποίος δεν
μπορεί να είναι μικρότερος των πέντε ετών, ανάλογα με τη χρήση, τους ενδεχόμενους κινδύνους για το περιβάλλον, τις εκτιμώμενες επιπτώσεις στην επιθυμητή οργάνωση της περιοχής, τα τεχνικά, οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα, τη συμβολή τους στην οικονομία της περιοχής και το κόστος και τις δυσκολίες μετεγκατάστασης. Η ως άνω χρονική προθεσμία απομάκρυνσης παρατείνεται μέχρι να εγκριθεί ζώνη υποδοχής της δραστηριότητας στα διοικητικά όρια του οικείου και όμορων Ο.Τ.Α. πρώτου βαθμού». Κατόπιν όλων των ανωτέρω και δεδομένου ότι δεν έχει ακόμα εγκριθεί ζώνη υποδοχής καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στο δήμο Χαλανδρίου ή σε άλλο όμορο δήμο προκειμένου να γίνει η προβλεπόμενη από το ανωτέρω Π. . και τους προαναφερόμενους νόμους μετεγκατάσταση της καταγγελλόμενης επιχείρησης αλλά και λόγω της παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος σύμφωνα με τα προαναφερόμενα (Α.Ν. 261/1968 και σχετική νομολογία) δεν είναι δυνατό να γίνει ανάκληση της υφιστάμενης άδειας λειτουργίας...."

Όλα αυτά γράφονταν στο μακρινό 2014. Τα επιχειρήματα που αναφέρει η απόφαση τότε ήταν τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που αναπτύχθηκαν το 2015 και είναι ενδεικτικά της .. αύρας της διοίκησης της εποχής Κουράση : μη οχλούσα χρήση, ευγενείς προθέσεις από καλόπιστους ανθρώπους, δεν προκαλεί , συμμετοχή στην οικονομία της περιοχής, παρανομή μεν αλλά κλπ κλπ .

Η αλήθεια είναι ότι αποτελούσαν περισσότερο συμβουλές προς τον επιτηδευματία για να υπερασπιστεί τον εαυτό του παρά θέσεις υπεράσπισης της ρεματιάς και του δημόσιου συμφέροντος. Μία απλή αντιπαραβολή με την απόφαση του δικαστηρίου δείχνει συγκρινόμενα με το παρόν πόσο κοντά νομικά ποδάρια έχουν αυτές οι απόψεις. Επίσης δείχνει πόσο επικίνδυνες μπορεί να γίνουν αν κάποια μέρα, άνθρωποι με αυτό το ανάστημα και αυτές τις απόψεις ξαναδιοικήσουν τον δήμο.

Τέλος αξίζουν συγχαρητήρια στην δικηγόρο της υπόθεσης κα Α. Γαβαλά για το σύνολο της νομικής επεξεργασίας που προηγήθηκε της απόφασης.

Τελευταία τροποποίηση στιςΠέμπτη, 25 Απριλίου 2019 21:59
© Web Progress Σχεδίαση Ιστοσελίδων